Molenbeekse ket Victor Wegnez openhartig: "Hockey heeft me gered"

    Victor Wegnez

    In onze reeks Vuurdoop maakt u kennis met atleten die hun olympisch debuut vieren. Victor Wegnez (25) is op weg naar het olympisch hockeytoernooi, een weg die begon in de straten van Molenbeek.

    Bekijk de aflevering van Vuurdoop met Victor Wegnez

    "Mocht niet voetballen van mijn mama"

    Victor Wegnez is een energieke jongen uit Molenbeek. Hij wilde graag voetballen, als keeper zelfs, maar dat mocht hij niet van zijn moeder. 

     

    "Ik speelde ook tennis, maar het werd uiteindelijk hockey", vertelt de ket. "De beste vriend van mijn broer speelde bij Daring, een club op 5 minuten van huis."

     

    Het duurde even voor Wegnez doorbrak. "Als jeugdspeler blonk ik niet uit, neen. Tot ik op mijn 16e en 17e met de eerste ploeg mocht spelen. Toen begon ik te dromen van de Olympische Spelen en ben ik vol voor de hockeysport gegaan."

     

    "De jaren ervoor leefde ik op koeken en cola", lacht de middenvelder. "Ik nam de sport niet serieus, laat staan dat ik er mijn broodwinning in zag."

     

    "Dat is nu wel anders. Ik heb gebroken met mijn jeudgvrienden, die geen goede invloed op me hadden. Ik moest mijn energie kwijt op straat, nu doe ik dat op een hockeyterrein. In zekere zin heeft de sport me gered."

     

    Waar was Wegnez anders beland? "Op de maan misschien", grapt hij. "Alhoewel, ik word al ziek in een attractie van Walibi."

    Als tiener leefde ik op koeken en cola. Ik nam hockey niet serieus, laat staan dat ik er mijn broodwinning in zag.

    Victor Wegnez

    "De bondscoach is als een vader voor mij"

    Victor Wegnez (25) heeft geen gemakkelijke jeugd achter de rug. "Mijn vader was een agressieve man en heeft ons gezin verlaten. Met mijn moeder heb ik een speciale relatie. We kwamen niet altijd overeen, maar ze was er wel voor mij", vertelt hij.

     

    "Het heeft me hard en sterk gemaakt. Het klinkt misschien wat raar, maar daar moet ik mijn vader dan toch voor bedanken. Ondanks alles."

     

    Bij de nationale ploeg heeft Wegnez een betere mentor leren kennen: bondscoach Shane McLeod. "Hij is als een vader voor mij", pikt Wegnez in. "Shane was al mijn coach bij de nationale beloften. Onze relatie is bijzonder, hij kent mijn achtergrond ook goed."

     

    "Samen hebben we de stap gemaakt naar de eerste ploeg van België. Toen hij me belde, stond ik te trillen op mijn benen."

    Shane McLeod en Victor Wegnez

    Shane McLeod en "zijn zoon" Victor Wegnez.

    "Mijn roomie Nicolas Poncelet doet niks in huis"

    Hockeyspelers zijn als familie voor Victor Wegnez. In Ukkel woont hij samen met Nicolas Poncelet.

     

    "Helaas doet hij niks in huis. Ik moet altijd alles doen", zegt Wegnez met een portie humor. "Neen, het is echt een goeie gast en een hele goede vriend."

     

    "Wij carpoolen naar de trainingen van de nationale ploeg in Antwerpen, samen met Cedric Charlier. Dat is beter voor de planeet. En ik kan dan nog een dutje doen", grijnst Wegnez.

    Snelle vragenronde:

    • Wat doe je als eerste in Tokio? "Het bed kiezen in onze kamer. Al wordt dat niet moeilijk. Gauthier Boccard slaapt altijd aan het raam, ik aan de andere kant."
    • Welke plek wil je zeker zien? "Volgens mijn ploegmaats is er een gratis hamburgerrestaurant in het olympisch dorp. Na het toernooi vind je me daar (lacht)."
    • Welke sushi eet je het liefst? "Alles. En als ik moet kiezen: graag met zalm."
    • Welke Belg wens je een medaille toe? "Iedereen, Nafi Thiam en Isaac Kimeli in het bijzonder."
    • Welke Japanse woorden ken je? "Arigato? (dankuwel) en Konnichiwa (hallo)!"