Frankrijk-killer Zwitserland: een stuntploeg met bescheiden voetbalgesternte

    Doelpuntenmaker Gavranovic juicht: hij scoorde maandag de late gelijkmaker.

    Zwitserland zorgde maandag voor dé stunt van het EK, door topfavoriet Frankrijk te wippen. Tegen favoriet Spanje kan "La Nati" vanavond voor een nieuwe stunt zorgen. De Zwitsers doen het op dit EK - zoals altijd - met een elftal zonder sterren, maar wel met een groot strijdershart.

    Magere EK-geschiedenis

    Het was als David tegen Goliath. De succesrijke Fransen leken op papier zegezeker, maar struikelden maandag over de dappere Zwitsers na een spektakelstuk. Voor de Zwitserse ploeg is er nu al een stukje voetbalgeschiedenis bijgeschreven.

     

    De kwartfinale levert de Zwitsers nu al hun beste EK-prestatie ooit op. De EK-geschiedenis van La Nati oogt dan ook magertjes. In vier deelnames kon het zich slechts één keer plaatsen voor de knock-outs: in 2016 sneuvelde het in de 1/8e finales tegen Polen, na strafschoppen.

    De hand van Petkovic

    De man achter het succes van La Nati is de Bosnische Kroaat Vladimir Petkovic. Hij bouwde vanaf het einde van de jaren 90 in de Zwitserse competitie aan zijn trainerscarrière. Als coach van Lazio boekte hij in 2013 zijn grootste succes, door de Coppa Italia te winnen. 

     

    In 2014 volgde Petkovic de legendarische Ottmar Hitzfeld op als bondscoach van Zwitserland, die van het land een charmante outsider had gemaakt, maar wel weinig succesvol was.

    Onder Petkovic zette Zwitserland een stap voorwaarts. Hij gidste zijn ploeg met goed voetbal en veel strijdlust op de laatste twee grote toernooien, het EK 2016 en het WK 2018, telkens voorbij de groepsfases. Twee keer waren de 1/8e finales weliswaar ook meteen het eindstation.

    Petkovic schrijft samen met Zwitserland geschiedenis.

    Sterrenloze traditie

    Wie als voetballeek de huidige ploeg van Zwitserland bekijkt zal wellicht weinig namen herkennen. En dat is nooit anders geweest. De Zwitsers hebben nooit geteerd op de klasse van grote sterren, maar vingen dat altijd op met hun grote strijdershart en goede organisatie.

     

    In jaren 80 was Heinz Hermann de vaandeldrager van het Zwitserse voetbal, maar hij speelde in clubverband nooit buiten Zwitserland. Stéphane Chapuisat, dé Zwitserse spits van jaren 90, won met Dortmund wel de Champions League in 1997. In 102 interlands scoorde hij 21 keer. 

     

    Rond de millenniumwisseling waren het Johann Vogel en Alexander Frei die het mooie weer maakten bij La Nati. Frei schitterde bij Rennes en Dortmund en werd met 42 goals nationale topscorer. Vogel was jarenlang Zwitsers aanvoerder en zou na 6 jaar PSV ook nog voor Milan en Betis uitkomen.

     

    Nog niet zo lang geleden zwaaiden Stephan Lichtsteiner en Gökhan Inler uit bij de Zwitserse nationale ploeg. Die eerste schitterde jarenlang op de rechterflank bij Juventus, die tweede was een onverzettelijke middenvelder bij Napoli en Udinese. Maar: zoals hun voorgangers, geen echte voetbalsterren.

    Oud-international Lichtsteiner houdt hier Neymar af.

    De Zwitserse basiself

    De verdediging

    In doel staat er met Yann Sommer een topkeeper. De Mönchengladbach-doelman is vandaag één van de beste doelmannen in de Bundesliga en is bezig aan een ijzersterk EK. Hij pakte maandag de beslissende penalty van Mbappé.

     

    In de driemansverdediging van coach Petkovic staan de twee kroonprinsen van de Zwitserse achterhoede naast een ervaren soldaat. Nico Elvedi (24) en Michael Akanji (25) staan symbool voor de nieuwe generatie die opstaat bij Zwitserland. Links staat (nog steeds) Ricardo Rodriguez, die bij Torino vandaag wel al wat van zijn oude glans verloren heeft.

    Het middenveld

    De draaischijf op het middenveld is aanvoerder Granit Xhaka. Xhaka vertrok na vier sterke seizoenen bij Mönchengladbach in 2016 met mooie adelbrieven richting Arsenal, maar daar is de kritiek nooit veraf. Naast hem is Remo Freuler de stofzuiger op het middenveld.

     

    De flanken worden in het systeem-Petkovic bezet door twee loopwonders. Steven Zuber maakte met zijn rushes op links indruk tegen Frankrijk en kan ook een smeerlapje zijn als het moet. Silvan Widmer, wingback bij Bazel, vervult op rechts een gelijkaardige rol.

    De voorhoede

    De nummer 10 van Zwitserland is wellicht ook de bekendste naam. Xherdan Shaqiri is op zijn 29e bankzitter in Liverpool. Het eeuwige talent zal de stap naar de wereldtop wellicht niet meer zetten, maar blijft een wapen voor de Zwitsers. Tegen Turkije scoorde hij tweemaal in de 3-1-zege. 

     

    Haris Seferovic werd al vaak verguisd, maar de spits kwam de laatste jaren bij Benfica opnieuw helemaal boven water. Ook bij Zwitserland blijft hij altijd zijn doelpuntjes maken. Hij krijgt vooraan het gezelschap van Breel Embolo. De 24-jarige alleskunner maakte op dit EK al indruk met zijn fysieke presence en is de aanvalsleider voor de toekomst bij La Nati.

    Breel Embolo is de toekomstige aanvalsleider van de Zwitsers.

    Na Frankrijk ook Spanje voor de bijl?

    In hun eerste EK-kwartfinale ooit moeten de Zwitsers vandaag aan de bak tegen Spanje. Opnieuw een zware klepper na de confrontatie met wereldkampioen Frankrijk.

     

    Beide landen speelden eind 2020 nog twee keer tegen mekaar in de Nations League. Thuis wonnen de Spanjaarden met 1-0, in Zwitserland werd de buit verdeeld: 1-1. 

     

    De laatste keer dat beide landen elkaar troffen op een groot toernooi was op het WK in 2010. In de eerste wedstrijd van de groepsfase gingen de Spanjaarden verrassend met 0-1 de boot in. Zonder erg, want het verhinderde Spanje niet om uiteindelijk wereldkampioen te worden.

     

    Als La Nati Europa opnieuw verrast dan wacht het straks de Rode Duivels op in de halve finales. Maar daarvoor moeten de Belgen zich om 21.00 u wel eerste voorbij Italië zien te loodsen.

    Lees ook: