• home
  • video
  • pas verschenen

    Van Aert: "Leek wel een eeuwigheid te duren voor er hulp kwam"

    Wout van Aert geeft uitleg over zijn val en zijn blessure.

    Wout van Aert herstelt in het ziekenhuis in Pau na zijn zware val in de tijdrit in de Ronde van Frankrijk. In een video van zijn ploeg doet hij een dag na zijn val zelf het relaas. "Ik was niet aan een goede tijdrit bezig. Ik wou tijd winnen, maar heb te kort ingestuurd."

    Van de hemel naar de hel, dat is zo ongeveer de samenvatting van de eerste Ronde van Frankrijk van Wout van Aert. Hij zit er een beetje teneergeslagen bij, in het ziekenhuis van Pau. "Het gaat best goed", vertelt Van Aert. "Naar de omstandigheden toch."

     

    "Ik heb een goede nachtrust gehad en voel weinig pijn, dankzij de medicatie. Zolang ik niet moet bewegen, valt het mee. De operatie is snel en vlot verlopen. Ik heb me er al bij neergelegd hoe het is gelopen. Het zal wel nog even pijn doen om de Tour op televisie te volgen. De teleurstelling is toch groot dat ik de Tour op deze manier moet verlaten."

     

    "Maar ik denk wel dat ik trots mag terugkijken op de eerste twee weken. Ik heb fantastische dingen gedaan voor mezelf en de ploeg. Maar mijn hoofddoel was Parijs halen en dat zal niet lukken."

    Ik voel weinig pijn, dankzij de medicatie. Zolang ik niet moet bewegen, valt het mee. De operatie is snel en vlot verlopen.

    "Ik was op de limiet aan het rijden en dan kwam de bocht"

    Wout van Aert doet zelf nog eens het relaas van de feiten. "Ik was niet aan een heel goede tijdrit bezig. Ik had niet de beste benen en kreeg te horen dat er andere renners sneller waren aan de tussenpunten. Ik moest dus alles blijven geven en zo veel mogelijk tijd goedmaken."

     

    "Ik was op de limiet aan het rijden en dan kwam er een lastige bocht, die ver afdraaide. Ik wou er tijd winnen, maar heb te kort ingestuurd. Ik ben met mijn heup achter het dranghek blijven haken en zo is de wonde ontstaan."

     

    "Ik werd op de zijkant van het parcours gelegd. Het leek een eeuwigheid te duren voor er hulp kwam. Dat was misschien niet zo, maar minuten duren dan heel lang. Ik mocht ook niet naar mijn been kijken. Toen de dokter vragen stelde zoals "voel je je tenen nog?" en "kun je nog bewegen", wist ik dat het ernstig was. Dan was ik toch in paniek."

     

    "Of ik mezelf iets kan verwijten? Het is mijn eigen schuld dat ik val. Ik heb de bocht te kort ingestuurd. Maar het mechanisme om de nadarhekkens in elkaar te klikken stond wel slecht opgesteld. Dat kan veiliger. Maar het is natuurlijk nog altijd de bedoeling om rond het hek te draaien, niet ertegen", eindigt Van Aert met een kwinkslag.

    Bekijk hier de videoboodschap van Van Aert:

    De klim op de Tourmalet kon de pijn verzachten: