• home
  • video
  • pas verschenen
  • win!
  • quiz & opvallend

    Sven Vanthourenhout leert u het BK-parcours kennen

    0 / 0
    De paardenrenbaan van Waregem is dit weekend het strijdtoneel voor het Belgisch kampioenschap veldrijden. Zondagnamiddag vechten de eliterenners om de felbegeerde driekleur. Ontdek elk balkje, elke bocht en elke modderstrook met Sven Vanthourenhout.

    1. Start en aankomst met wind in de rug

    "Het gaat om een vrij lange asfaltstrook, de enige van het hele parcours. De wind zit in het voordeel, waardoor het hier altijd snel zal gaan", zegt Sven Vanthourenhout.

    "Een slechte start is hier niet meteen dramatisch voor het verdere verloop van de wedstrijd. Er zijn geen buitenlanders die plaatsen kunnen innemen. Je kunt nog iets rechtzetten."

    "Stel dat het tot een spurt komt, is het belangrijk om hier als eerste op te draaien. Diegene die dat doet, zal waarschijnlijk met de zege gaan lopen. Met de wind in het voordeel ben je in een mum van tijd bij de finish."

    2. Nervositeit op de Ierse Muur

    Vanthourenhout: "Vooral na de start zal de Ierse Berm voor de nodige nervositeit zorgen. Deze eerste moeilijke passage komt 150 meter nadat we het veld ingedraaid zijn."

    "De Ierse Berm bestaat uit een opkantje, gevolgd door een kort maar lastig stukje naar beneden. Dat zal de nodige hectiek met zich meebrengen. Onmiddellijk daarna staat ons een eerste brug te wachten. "

    "Voorlopig is fietsen hier nog net mogelijk. Maar alles hangt af van hoe het veld de jeugdreeksen van zaterdag verteert."

    3. Bruggen overwinnen in het hart van het parcours

    Na de eerste hindernis fietsen de renners naar de binnenkant van de paardenrenbaan. Vanthourenhout: "Dit is de kern van het parcours. Hier kom je na elke hindernis telkens weer naartoe."

    "Je vindt hier ook de meeste bruggen en de materiaalzone. Het valt me op dat de ondergrond hier vrij hard blijft. Dat is niet het geval aan de buitenkant van de piste. Het zal hier nooit echt modder worden."

    4. Altijd nat aan de Bretoense Muur

    Vanthourenhout: "De Bretoense Muur is de zwaarste zone van het parcours, met veel water, modder en slijk. De ondergrond blijft altijd nat en droogt niet uit. Deze passage zal waarschijnlijk gelopen worden."

    "Op de bruggen kunnen we wel op de fiets springen, maar zodra we beneden zijn, zullen we niet ver geraken. Kortom: het is een looppassage van 150 meter. Loopspecialisten Albert, Peeters en Vantornout zullen in hun handen wrijven."

    5. Geen herstel mogelijk in de zandbak

    Vanthourenhout: "De combinatie van de Bretoense Muur en de daaropvolgende zandstrook kunnen doorslaggevend zijn voor de wedstrijd. Je komt uit een lastige fase en het stuk tot de zandstrook is vrij kort. Daardoor heb je niet de mogelijkheid om te herstellen."

    "Mijn eerste indruk is dat de zandbak er zwaar bij ligt. Ik denk niet dat we hem volledig uit kunnen rijden. Kort na de zandbak volgt nog een brug. Dat zal allemaal een rol van betekenis spelen."

    6. Finale kan losbarsten op de balkjes

    Vanthourenhout: "De zone waar veel om te doen was: de balkjes. Lopend of fietsend? Dat maakt eigenlijk niet veel uit. Net na de balkjes moeten we toch een lusje nemen, waardoor de snelheid gebroken wordt."

    "Al denk ik wel dat hier de finale zal losbarsten als er nog 2 of 3 renners samenzitten in de laatste ronde. Hier krijg je de mogelijkheid om de kop te nemen en die niet meer af te staan. De lusjes die hier volgen, samen met de korte aankomst, zorgen ervoor dat je nog moeilijk kan remonteren."

    Het eindoordeel van Sven

    "Ik heb het gevoel dat de organisatie veel energie gestoken heeft in het parcours en de aankleding ervan. Als je alle aspecten wegneemt van het gebeuren, heb je twee voetbalvelden waar je lussen in trekt. Ze hebben er dus werkelijk iets mee gedaan."

    "De opeenvolging van hindernissen en bruggen zal de wedstrijd hard en zwaar maken. Op een kampioenschap zijn er altijd verrassingen, maar in het heetst van de strijd zullen de grote namen wel naar voor komen. Daarbij denk ik aan Albert en Nys. Vantornout en Peeters zijn voor mij de outsiders."

    "Ikzelf heb in alle rust kunnen toeleven naar dit kampioenschap en hoop dat ik mijn rol kan spelen.  Als ik een goede koers kan rijden, ben ik tevreden. Een resultaat kan ik daar niet op plakken. Je kunt hier vierde worden, maar ook tiende. Na de toppers zit het heel dicht bij elkaar."