De opvallendste momenten van Evenepoels huldiging: een niet-werkende balpen en "Remcooo, Remcooo"

    Het ondertekenen van het huldeboek verliep moeizaam.

    Van kippenvel tot lachwekkende momenten. De dubbele huldiging van Remco Evenepoel was een mix van enkel positieve emoties, zowel voor de fans, als voor Remco zelf. Bekijk hier de meest opvallende momenten van de dag van Remco.

    De niet-werkende balpen

    De burgemeester van Dilbeek, Willy Segers, gaf Remco Evenepoel zijn balpen om het huldeboek te ondertekenen. Eens ondertekend was Evenepoel officieel ereburger van de gemeente. 

     

    Het zat toch even niet mee: de balpen werkte niet. Evenepoel probeerde verschillende keren om het boek te signeren, maar de inkt was op. Gelukkig had burgemeester Segers nog een andere balpen zitten.

    Op de achterbank

    Bij aankomst in het cultureel centrum in Dilbeek viel op dat Evenepoel niet vooraan in de gepersonaliseerde wagen zat. Als een echte gentleman liet hij de voorste passagierszetel aan zijn verloofde Oumi.

    De speciale tijdrithelm

    Evenepoel kreeg naast een nieuwe fiets en een gepersonaliseerd truitje van Anderlecht ook een nieuwe, rode tijdrithelm. Die was zo talrijk versierd dat Evenepoel er minutenlang naar bleef kijken. 

    Evenepoel ontvangt zijn gepersonaliseerde tijdrithelm.

    In open auto naar Brussel

    Als een ware koning en koningin werden Remco Evenepoel en Oumi Rayane in een cabrio van Dilbeek naar Brussel gevoerd. Omringd door honderden fietsers. Overal langs de weg kwamen mensen op straat. 

     

    In het supporterscafé van Evenepoel kreeg de stoet vertraging door de massa die hem daar stond op te wachten. 

    Evenepoel en Oumi in de open auto bij het supporterscafé.

    Evenepoel en Oumi wuifden de mensen langs de weg toe.

    "Remcoo, Remcoo"

    Het was een kippenvelmomentje: de volledige Grote Markt scandeerde Evenepoel's naam. Ook Oumi keek haar ogen uit. 

    De zangtalenten van de Evenepoels

    De familie Evenepoel genoot van het feest. Zowel vader, als zoon waagden zich aan het brengen van enkele liedjes. De één al toonvaster dan de andere. Oordeelt u vooral zelf: