Ga naar de inhoud

Waarom de Zwanzederby zelfs Edwig Van Hooydonck naar het stadion lokt? "Iedereen beseft dat dit uniek is"

Edwig Van Hooydonck was wielrenner van beroep, maar heeft altijd een passie gehad voor voetbalclub RWDM.

Zelfs Constant Vanden Stock kon hem niet bekeren. Voormalig Ronde van Vlaanderen-winnaar Edwig Van Hooydonck is vanavond bevoorrechte getuige van de eerste Zwanzederby (RWDM-Union) in meer dan een halve eeuw in 1e klasse. De ex-toprenner is een Antwerpenaar, maar al heel zijn leven supporter in Molenbeek. "Als ik dat tegen mijn vrienden zeg, lachen ze mij eens uit", vertelt hij.

Na meer dan een halve eeuw maakt de Zwanzederby opnieuw zijn intrede in eerste klasse.


Een opvallende aanwezige vanavond in het Edmond Machtens-stadion van RWDM: Edwig Van Hooydonck.


“Jawel, ik zal er staan”, klinkt het bij de voormalige dubbele Ronde van Vlaanderen-winnaar en nonkel van Nathan Van Hooydonck. Al zal Eddy Bosberg deze keer niet moeten wegdemarreren van zijn collega-coureurs, maar wel van zijn bloedeigen zoon.


“Dat is een Union-fan, hé”, legt hij uit. “We spreken voor de wedstrijd zeker af, maar zodra we de stadion-site betreden, is het ieder voor zich. Dan gaat hij naar links - naar het vak van Union - en ik keer naar de andere kant, om bij de RWDM-fans te zitten.”

 Als ik tegen mijn vrienden zeg dat ik ga supporteren voor RWDM, dan kijken ze eens scheef.

Edwig Van Hooydonck

Twee supporters van een Brusselse club, maar het gezin Van Hooydonck komt nochtans helemaal niet uit de streek. Vader Van Hooydonck is geboren en getogen in het Antwerpse.


“Als ik hier zeg tegen mijn vrienden dat ik ga supporteren voor RWDM, dan kijken ze eens scheef of lachen ze een beetje met mij. Iedereen is bijna Antwerp-fan geworden, maar ik was al veel eerder supporter in Molenbeek."

 

Hoe hij bij die club uitgekomen is? “Dat was een keuze van kindsbeen af”, klinkt het trots


“Toen we als achtjarigen in de klas onze favoriete voetbalclub moesten kiezen, koos iedereen voor de klassiekers: Anderlecht, Club Brugge en natuurlijk Antwerp. Ik wilde toen niet zomaar meedoen en koos voor RWDM.”

Winnaar Edwig Van Hooydonck na de Ronde van 1989.

Zwanzederby

En ondanks een hobbelig parcours van de club is Van Hooydonck steeds trouw gebleven aan rood-zwart. 


“Het supporterschap van RWDM is me wat overkomen, maar ik ben ze op de voet blijven volgen. Van een dromend kind tot abonnementshouder in eerste klasse.”


Dat was niet altijd een evidentie. De Brusselse club heeft een roemrijk verleden, met vooral enkele titels in de vooroorlogse periode en tijdens het interbellum. Zo stopte het in 1935 - toen als Daring Club Molenbeek - de historische zegereeks van 60 ongeslagen wedstrijden van rivaal Union, om de komende twee seizoenen zelf kampioen te spelen.


Maar langzamerhand haalde de professionalisering de charmeclub in. Het speelde lange tijd trampoline tussen eerste en tweede klasse en zou uiteindelijk door financiële problemen zelfs door de bond geschrapt worden. Een herstart in de provinciale reeksen en wat fusiedossiers later, keerde het vorig jaar pas terug in de hoogste divisie.


“Ach, zelfs in provinciale ben ik hen blijven volgen”, vertelt Van Hooydonck. “Al was dat vaak in de krant. Toen moest je nog een krant kopen na het weekend en bladeren om alle uitslagen te vinden.” 


“Ik houd nu eenmaal van de atmosfeer die op die club hangt. Het is een zeer familiale club. In mijn vak zit het bijvoorbeeld vol gezinnen en kinderen. Dat in combinatie met het ruwe kantje van de club geeft het toch een authentieke charme.”

Constant Vanden Stock verslikte zich bijna toen ik hem vertelde dat ik supporter voor RWDM was.

Edwig Van Hooydonck

Zo kon zelfs een verwoed charmeoffensief van voormalig Anderlecht-voorzitter Constant Vanden Stock Van Hooydonck niet bekeren.


“Toen ik de eerste keer de Ronde van Vlaanderen won, zat ik samen met Vanden Stock in de studio van de VRT, toen de BRT. Ik vertelde aan hem dat ik supporter was voor RWDM. Hij verslikte zich toen bijna en zei dat hij me enkele keren ging uitnodigen op den Anderlecht, om me zo te overtuigen om de switch te maken. Maar kijk, het is hem niet gelukt."


De liefde was ook wederzijds. “Toen ik de Ronde won, stuurden de supporters en de spelers van RWDM me allerlei dingen op: truitjes, gehandtekende ballen, posters …”

RWDM en Union kwamen elkaar twee jaar geleden al even tegen in tweede klasse.

Het wachten heeft alvast geloond voor de voormalige toprenner. Voor het eerst mag hij zelf een Zwanzederby in eerste klasse meemaken.


“Ik kijk er enorm naar uit”, glundert Van Hooydonck. “En ik ben overigens niet de enige: je voelt aan alles dat het echt leeft in Molenbeek en Brussel.”


RWDM treft Union dan ook in een positief momentum. Het staat onverhoopt negende in het klassement en pakte vorige week nog een punt op Antwerp.


“Je voelt alle supporters écht glunderen momenteel. Iedereen lijkt te beseffen dat dit toch uniek is. De derby tegen Union is daar het mooiste voorbeeld van. De rivaliteit zoals vroeger is misschien wat minder de bezigheid bij de supporters nu. We kunnen er momenteel meer van genieten, lijkt me.”


“Maar een overwinning tegen de buren zou natuurlijk de kers op de taart zijn”, sluit hij met een glimlach af.