Mijlpaal in het Belgische G-wielrennen: 4 atleten doen aanval op werelduurrecord

    Anneleen Monsieur, Diederick Schelfhout, Griet Hoet en Ewoud Vromant bereiden zich voor om een aanval te doen op het werelduurrecord.

    16 juli wordt een historische dag voor het Belgische G-wielrennen. In het Zwiterse Grenchen worden ineens 3 werelduurrecordpogingen op één dag aangevallen.

    De tweewielers Ewoud Vromant en Diederick Schelfhout en de damestandem Griet Hoet-Annelien Monsieur gaan de uitdaging aan.

    De G-wielrenners zijn in 2019 met de eerste testen gestart op het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx te Gent, maar door de coronaperikelen kon de geplande datum in 2021 niet doorgaan. Nu is er een nieuwe datum geprikt, op 16 juli in het Zwitserse Grenchen.

     

    “Ik herinner mij als kind de werelduurrecords van Tony Rominger, Miguel Indurain en Chris Boardman. Ik vond het toen al fascinerend”, vertelt Ewoud Vromant. 

     

    “Een paar jaar geleden vernam ik dat het uurrecord ook in het paracycling bestond. Daar zijn we plannen rond gaan maken.”

    “Ik vind het historisch en sprookjesachtig dat mensen het werelduurrecord durven aan te vallen. Ik heb gehoord dat het een uur lang sterven op een fiets is”, vertelt Griet Hoet. "Ik ga ervan uit dat ik maar één keer in mijn leven zo gek zal zijn om dit te proberen."


    "Ik wou een werelduurrecord doen op het einde van mijn carrière, omdat de baan altijd mijn lievelingsonderdeel is geweest", zegt Schelfhout. "Om de sport te promoten bij G-wielrenners doe ik een aanval op het werelduurrecord, dat nu te weinig in de belangstelling komt."

    Gevestigde werelduurrecords

    Volgende maand doen de 4 Belgen in hun klasse een poging om het werelduurrecord scherper te stellen. Die staan (voorlopig) in de MC2-klasse op naam van de Ierse renner Colin Lynch (43,133 km). In de MC3-klasse staat het op naam van de Brit Daren Kenny (41,817 km).

     

    “Ik heb 45 kilometer in mijn hoofd”, zegt Vromant (MC2), die daarmee 1,867 km meer zou moeten afleggen dan de huidige recordhouder. 

     

    “In paracycling is alles geëvolueerd. Doordat het materiaal, trainingsevolutie en skinsuits beter zijn, rijdt iedereen veel sneller", vertelt hij.  "Ik denk persoonlijk dat het realistisch is.”

     

    Door het blessureleed de afgelopen maanden is de voorbereiding van Diederick Schelfhout (MC3) verstoord. Hij is iets voorzichtiger in zijn uitspraken. Maar dat hij voorbij de 41,817 kilometer wil gaan, is zeker. "Natuurlijk wil ik dat." 

     

    Bij de damestandem staat er nog geen officieel werelduurrecord op de tabellen. Er is wel een "onofficieel" record gevestigd door een Australische tandem. Die reden 42,930 kilometer ver.

     

    “We hebben de ambitie om een uur lang af te zien", vertelt Griet Hoet. "En zouden graag stranden tegen de 45 kilometer.” Sowieso wordt hun tijd de allereerste in de recordboeken bij de damestandems.

    Vaste kern van pisterenners vallen samen het uurrecord aan

    De G-wielrenners die op de piste furore maken bestaan uit een vaste kern, die elkaar al jarenlang kennen. Het was dus een logische keuze om het uurrecord met 4 atleten op hetzelfde moment proberen aan te vallen.

     

    "Doordat we regelmatig over dat werelduurrecord begonnen te praten, is het idee bij ons allemaal beginnen te leven”, vertelt Vromant. 

     

    “De ligacoach van G-sport Vlaanderen, Remko Meeusen, was er dolenthousiast over, omdat hij geboeid is door data en analyse van de trainingen. Het werelduurrecord paste daar perfect in."

     

    Doordat ze elkaar jaren lang kennen, stimuleren ze elkaar gemakkelijker. "We vangen elkaar goed op", vertelt Schelfhout. "Het is dus een zeer goede motivator."

     

    "Ik hoop dat we elkaar beter kunnen maken door het verhaal samen te schrijven", vertelt Griet Hoet.

    Ik wil aantonen dat paralympische sport evenwaardig is als olympische sport.

    Ewoud Vromant

    Het is een uitmuntende gelegenheid om het G-wielrennen onder de aandacht te brengen en op hun beurt andere lotgenoten te inspireren.

     

    “Ik wil aantonen dat paralympische sport evenwaardig is als olympische sport”, zegt Vromant. “Dat we er even hard voor moeten werken.”

    "Het is niet omdat je iets ernstig voorgehad hebt, dat het een einde moet zijn van je leven. Je kan nog heel veel mooie dingen bereiken", vult Schelfhout aan.

    "Ik wil mensen proberen aan te zetten tot actief te zijn en iets te leuks te doen, wat er ook met hen gebeurd is."

    Bekijk hier de volledige video's: