Is de Premier League te groot voor Europa? Een blik op de dominante cijfers van de Engelse clubs
Virgil van Dijk aast met zijn Liverpool op een nieuwe Champions League-triomf.
Het regent Engelse zeges in de Champions League. Voor de tweede keer dit seizoen slaagden vijf Premier League-teams erin om in één speeldag te triomferen. Enkel Chelsea liet een steekje vallen. Dat was voor de start van dit seizoen nog nooit gebeurd. Zijn de Engelse clubs écht bezig aan een nieuw tijdperk van Europese dominantie? Of is dit slechts een tijdelijke golf van succes?
Wie de Premier League zegt, zegt geld.
Meer dan 3 miljard pond gaven de Engelse clubs uit in de voorbije transferzomer. Dat is méér dan de Bundesliga, La Liga, Serie A en Ligue 1 samen.
Moest u ook even knipperen met de ogen? Geen zorgen, wij ook!
Die financiële overmacht vertaalt zich intussen op het veld. Engelse teams beschikken over brede, kwalitatieve kernen met toptrainers en infrastructuur waar ze op veel plaatsen in de rest van Europa alleen maar van kan dromen.
"Engeland is de Super League van Europa", haalde Spaans journalist Guillem Balague aan bij BBC. En die kant lijkt het ook meer en meer uit te gaan. De Premier League heeft niet enkel de spelers, maar ook de coaches en het managementniveau om die status waar te maken.
Waar ploegen zoals Barcelona nog op zoek zijn naar hun oude glorie en ook PSG dit jaar zijn vorm van afgelopen seizoen niet lijkt te vinden, lijken de Engelse clubs beter gewapend dan ooit. De financiële kloof tussen Engeland en de rest van Europa lijkt bovendien elk seizoen groter te worden.
Viktor Gyökeres is met zijn Arsenal uitstekend op dreef dit seizoen.
Collectieve overmacht
De cijfers spreken alvast boekdelen.
Maar ook het gevoel is dit jaar anders: Premier League-clubs heersen. Engelse ploegen laten nauwelijks nog een steek vallen en winnen vaker, scoren meer en krijgen ook minder goals tegen dan hun Europese concurrenten.
Arsenal, Manchester City en Liverpool staan na 4 speeldagen stevig in de top van het klassement, en zelfs Newcastle United en Tottenham tonen zich Europese kleppers die niet veel cadeaus weggeven.
Wat ooit een uitzondering was, is nu twee keer in hetzelfde seizoen gebeurd: 5 Engelse zeges op één speeldag. Het symboliseert zo nogmaals een verschuiving in het Europese machtsevenwicht.
Al moeten we met twee woorden spreken. Het seizoen is nog lang, en clubs als het Bayern München van Vincent Kompany weten meer dan hun mannetje te staan. Maar verder oogt de top toch behoorlijk Engels.
Zelfs ploegen als Newcastle United, die een beperkte recente Europese ervaring hebben, lijken te profiteren van het hoge Premier League-niveau en de competitieve intensiteit die week na week op de Engelse mat wordt gelegd.
Sandro Tonali is een van de absolute sterkhouders bij Newcastle United dit seizoen.
Nieuwe Engelse hegemonie?
De vraag is dus niet langer of een Engelse club de Champions League zal winnen, maar wel welke en ook wanneer.
Arsenal jaagt op een eerste Champions League-titel. Na jaren zonder prijs, lijken The Gunners er dit jaar echt klaar voor. Een oud gezegde dat luidt als "met een goede aanval win je wedstrijden, met een goede defensie win je titels" hebben Trossard en co dit jaar wel heel letterlijk genomen.
In de Champions League staan ze met het maximum van de punten op kop, en slikten ze nog geen enkel doelpunt. Het ideale recept voor (eindelijk) een triomf? Dan lijken ze ook te moeten afrekenen met onder andere Manchester City en Liverpool, die graag weer Europese successen willen behalen.
Al blijft er één waarschuwing overeind: domineren in de groepsfase betekent niet automatisch succes in de knock-outs. Daar waar tactiek, ervaring en koelbloedigheid primeren, kunnen zelfs Engelse grootmachten struikelen.
Toch lijkt de trend duidelijk. De Premier League heeft zich ontpopt tot een competitie die zo rijk en kwalitatief is, dat ze Europa met momenten overstijgt. Al zullen ze toch maar beter niet te hoog van stapel lopen, als grootmachten zoals Real Madrid, Barcelona, Bayern München en PSG straks de eindstreep in zicht krijgen.
Mbappé was bevoorrechte getuige van de nederlaag tegen een van de Engelse grootmachten van het moment.
| Engelse clubs op speeldag 4 van de Champions League | ||
|---|---|---|
| Liverpool | Real Madrid | 1-0 |
| Slavia Praag | Arsenal | 0-3 |
| Tottenham Hotspur | FC Kopenhagen | 4-0 |
| Manchester City | Borussia Dortmund | 4-1 |
| Newcastle United | Athletic Bilbao | 2-0 |
| Qarabag FK | Chelsea | 2-2 |
