"Het is compleet van de pot gerukt": hoe het Afrikaanse voetbal de negatieve perceptie eigenhandig heeft gevoed

Terwijl voetballiefhebbers dinsdagavond de laatste minuten van een Champions League-avond beleefden, zorgde een persbericht van de Afrikaanse voetbalbond CAF voor een donderslag bij heldere hemel.

Niet Senegal is de winnaar van het toernooi, geëindigd met een tumultueuze finale. Wel gastland Marokko.

Voor wie het al vergeten is: zowat alle Senegalese spelers - op Sadio Mané na - hadden in het slot het veld verlaten omdat ze zich benadeeld voelden door de scheidsrechter, die net een Marokkaanse penalty had gefloten.

Senegal kwam terug het veld op, kreeg na de misser van Brahim Diaz nog een levenslijn en won zowaar in de verlengingen. Maar die rollercoaster eindigde gisteren dus met een zeer zure afdronk.

"Neem je die beslissing daags na de finale, dan kan er nog enigszins begrip zijn. Maar het is compleet van de pot gerukt dat het grootste evenement van de CAF enkele maanden moet wachten op een uitspraak", is Gilles Mbiye-Beya scherp.

Het voetbaldier was aanwezig op het toernooi in Marokko en begrijpt dat er na de klacht van Marokko procedures moesten worden gevolgd. "Maar dan nog moet deze zaak altijd voorrang krijgen."

"Sport draait rond emoties en het momentum. Je moet de trofee winnen op het veld en dat moment is er nu niet. Ik denk dat de Marokkaanse spelers ook liever gewonnen hadden op het veld en dan met een bus door de steden waren gereden."

"Dat gevoel en die herinnering zijn er niet en later zal het ook nog gaan over prijzengeld en coëfficiëntenpunten. Er volgt dus nog een staartje."

Temeer omdat volgens de podcastmaker de beslissing nog eens zal worden teruggedraaid. Senegal is namelijk naar het Internationaal Sporttribunaal TAS gestapt.

"Het is niet de eerste keer dat het TAS een beslissing van de CAF zou terugdraaien. Ik denk aan hoe de spelersbus van Togo in 2010 werd beschoten met 3 doden en meerdere gewonden."

"Togo nam niet deel aan die Afrika Cup en de CAF legde hen een schorsing van 2 toernooien op. Het TAS maakte dat ongedaan."

Maar waarom zou het TAS de Afrikaanse voetbalbond in deze zaak tegenspreken? "Omdat de scheidsrechter de uitvoerende macht is. Hij neemt de beslissing. Als beide landen doorspelen, dan gaat ook de match gewoon door."

Er volgt dus nog meer dan één staartje, maar de grote verliezer is nu al het Afrikaanse voetbal, dat met de Afrika Cup sowieso tegen de negatieve perceptie vecht.

"Klopt, maar ik wil benadrukken dat de CAF zich niet moet focussen op hoe men eruitziet naar de buitenwereld, wel naar zichzelf. Welke organisatie wil men zijn?"

"Net daar laten ze te vaak steken vallen. Er gebeuren zaken die niet door de beugel kunnen en het oogt niet professioneel. Veel Afrikaanse bonden doen moeite om spelers te overtuigen, maar zo kan je niet verwachten dat men je serieus neemt."

Mbiye-Beya looft het toernooi en de organisatie in Marokko en betreurt dan ook de recente plottwist. "Dit doet heel veel teniet."

"Ik hoop vooral dat het geen precedent is voor volgende toernooien. Dat een team niet van het veld wandelt als ze zich bekocht voelen."

Dat ook de grote boetes rond de incidenten - denk aan het gekissebis met de ballenjongens en de handdoekendiefstal - naar beneden zijn aangepast, roept nog meer vragen op.

"Ik zou niet weten waarom die boetes verminderd moesten worden. Je moet een voorbeeld stellen en zeggen dat zo'n gedrag niet kan op een voetbalveld."