Gerlo in Parijs: de nakende renaissance van de vergeten tennisnatie Argentinië

    De jonge Sebastian Baez schakelde gisteren ei zo na Alexander Zverev uit.

    Tijdens Roland Garros deelt onze tennisreporter Dirk Gerlo zijn ervaringen vanuit Parijs. Vandaag belicht hij de Argentijnen. Jarenlang moesten ze met heimwee terugblikken op hun vervlogen gouden jaren, maar ondertussen is er stilaan licht aan het eind van de tunnel. Zo bewees ene Sebastian Baez gisteren nog.

    Net niet was het voor de 21-jarige Sebastian Baez op Court Philippe Chatrier tegen Alexander Zverev. Baez kon diep in de vijfde set een matchpunt op de opslag van Zverev niet benutten. Na ruim 3,5 uur won schaduwfavoriet Zverev, maar de Argentijn had met zijn spectaculaire manier van tennissen en zijn vechtlust wel de harten van het publiek veroverd. 


    Baez, nummer 36 van de wereld, is de exponent van de opmars van het Argentijnse mannentennis. Dat Argentijnse tennis werd in de jaren 70 van de vorige eeuw op de kaart gezet door Guillermo Vilas. De linkshandige Vilas was in die periode de beste graveltennisser ter wereld. 


    Hij won 659 matchen op gemalen baksteen en zette op die ondergrond eens een reeks van 53 winstmatchen op een rij neer. Vilas, 2 keer Roland Garros gewonnen en 3 finales verloren, kreeg officieel nooit de eerste plaats op de wereldranglijst toegekend. 


    In de Netflix-documentaire "Settling the Score" leggen een Argentijnse journalist en een Roemeense wiskundige bewijzen voor dat Vilas die eerste plaats wel verdiende.

    De kleurrijke David Nalbandian was een van de Argentijnse tennissterren aan het begin van de 21e eeuw.

    Na Vilas zorgde in de jaren 90 Gabriela Sabatini voor een tweede periode van hoogconjunctuur. Sabatini won de US Open, speelde de finale op Wimbledon en was 5 keer halvefinaliste in Parijs. Ze piekte met een derde plaats op de wereldranglijst.  

     

    In de jaren 2000 waren de Argentijnen omnipresent aan de top. David Nalbandian was finalist op Wimbledon, Gaston Gaudio won in 2004 Roland Garros tegen landgenoot Guillermo Coria en Mariano Puerta verloor een jaar later de finale.


    Stevige voetnoot, zowel Coria als Puerta werden op doping betrapt en geschorst waardoor er stevige vraagtekens werden geplaatst bij de Argentijnse successen.  
    Die werden kort daarna grotendeels weggeveegd met de komst van de charismatische Juan Martin del Potro. 

     

    Del Potro, voor wie blessures een tragische rode draad doorheen zijn carrière waren, won de US Open in 2009 door eerst Nadal en daarna Federer in de finale te verslaan. Samen met het trio Delbonis, Pella en Mayer zorgde del Potro in 2016 voor een allereerste Argentijnse triomf in de Davis Cup.   

    Het afscheid van tennisreus Juan Martin del Potro liet een Argentijnse krater na.

    Met het wegvallen van Del Potro werd gevreesd voor het wegzakken van het Argentijnse tennis, maar niks is minder waar. Er is nog altijd de 29-jarige Diego Schwartzman en de komende maanden en jaren mogen we ons opmaken voor de doorbraak van een handvol jonge Argentijnen.  

     

    Niet minder dan 12 Argentijnen namen hier deel aan de kwalificaties en 11 Argentijnen stonden op de hoofdtabel. Alleen gastland Franrijk - dat gul was met wildcards voor de eigen spelers - en Spanje hadden er ook 11. Amerika heeft er 12. Bovendien zijn er op dit ogenblik nog 7 Argentijnen aan de slag in Challengertoernooien in Duitsland en Italië.  Weelde dus, zeker in de breedte.  


    Het is straks dus uitkijken naar onder meer de 2 jonge twintigers Juan Manuel Cerundolo en Tomas Etchevery, maar vooral dus Sebastian Baez. 21 jaar en stijger met een stip. Als junior was hij al nummer 1. Baez toonde al zijn klasse met winst in de grotere jeugdtoernooien en een verloren finale op Roland Garros bij de junioren.

    De kleine Diego Schwartzman (1,69m) is al jaren de Argentijnse nummer 1.

    Vorig jaar kwam de doorbraak bij de grotere jongens met 6 titels op het Challengercircuit en een plaats in de halve finales van de Next Gen in Milaan. En dit jaar stoomt Baez gewoon door op het hoogste niveau, met een finale in Chili en een eerste toernooiwinst in Estoril, in Portugal. 

     

    In een jaar tijd klom Baez van net top 200 naar plaats 35, straks na Roland Garros. Alleen Carlos Alcaraz deed beter. In Argentinië heeft Baez nu niet alleen meer coach Sebastian Guttierez, maar ook Juan Martin Del Potro als raadgever. 

     

    Zegt Baez: “Juan is een enorme steun, hij is er altijd als we trainen in Buenos Aires. Hij vraagt meer concentratie, hij zegt dat ik moeten geloven in mijn team. Hij heeft op het hoogste niveau alles meegemaakt, ik kan me geen betere adviseur wensen."

     

    "We zijn nu ook met verschillende jonge Argentijnen op het circuit. We steunen en motiveren elkaar. Onze individuele prestaties werken aanstekelijk. En van mijn nederlaag tegen Alexander Zverev neem ik veel lessen mee om beter te worden in de toekomst. “

    Dirk Gerlo