Herman Frison en Marc Sergeant over vertrek bij Lotto-Soudal: "Manier waarop is respectloos"

    Herman Frison en Marc Sergeant.

    Lotto-Soudal is uitstekend aan het nieuwe wielerjaar begonnen met zeges op Mallorca en Saudi-Arabië. Het zal Herman Frison (60) en Marc Sergeant (62) ongetwijfeld plezieren, maar het duo heeft het abrupte afscheid bij hun jarenlange werkgever nog niet (helemaal) verteerd. Bij Sportweekend luchten ze hun hart.

    Je zal hen tijdens het lange gesprek met onze reporter niet betrappen op natrappen, maar het afscheid van Lotto-Soudal ligt duidelijk nog zwaar op de maag van Marc Sergeant en Herman Frison.

     

    Het duo werd twee decennia in één adem genoemd met de Lotto-ploeg, maar begin augustus vorig jaar kondigde de Nationale Loterij aan dat de twee meubelstukken aan de kant zouden worden gezet.

     

    Die nieuwe herstructurering kaderde in een verjongingsoperatie die al langer aan de gang is bij Lotto-Soudal onder het bewind van John Lelangue.

     

    De Belgische WorldTour-ploeg trekt niet alleen bij zijn rennersbestand de kaart van de jeugd, ook in de technische staf werd er naar de geboortedatum gekeken. 

    "Daags voor het nieuws werd er niet over gesproken"

    Herman Frison en Marc Sergeant benadrukken meermaals dat ze voorstander waren van de verjongingskuur en zich niet wilden vastklampen aan hun post als ploegleider.

     

    Alleen rekende het duo op een overbruggingsperiode, niet op een drastische breuk. Die bovendien, zo geven ze aan, op een nogal kille manier werd meegedeeld. 

     

    "Wat mij het meeste stoort, is dat ik daags voor het nieuws nog op de service course in Herentals ben geweest. Daar werd toen niet gesproken over het onderwerp", schetst Frison.

     

    "Daags nadien krijg je dan een leuke telefoon met de heel korte mededeling dat het contract niet verlengd wordt. Dat was een verrassing, ja, zeker weten. Ik voelde het helemaal niet aankomen."

    Verjonging is geen enkel probleem, maar voor de manier waarop is maar 1 woord: respectloos. Er was gewoon geen communicatie.

    Herman Frison

    "Marc en ik hadden samen de laatste 2 à 3 jaar al een stapje teruggezet. Zonder probleem."

     

    "We werken al heel lang samen en we hadden ook een standpunt: er moest verjonging komen en die hadden we in onze staf al met Frederik Willems, Mario Aerts en Maxime Monfort."

     

    "De bedoeling was om nog 1 à 2 jaar bij de ploeg te blijven richting mijn prepensioen. Iedereen wist dat, maar toen kwam dat abrupte einde."

     

    "Verjonging is geen enkel probleem, maar voor de manier waarop is maar 1 woord: respectloos. Er was gewoon geen communicatie."

     

    "Wij hoefden ook niet meer in de eerste wagen te zitten. Er zijn genoeg functies in een ploeg."

     

    "Dat we misschien minder op de hoogte waren van de huidige wetenschappelijke aanpak in het peloton? Voor elk domein is er een specialist. Je kunt op verschillende plaatsen iemand invullen."

    "Enkele jonge sportdirecteurs wilden ons er nog graag bij"

    Marc Sergeant bevestigt het verhaal van zijn jarenlange volgwagenbroeder. "We voelden het wel aankomen, maar niet op het moment dat het gebeurde", argumenteert Sergeant, jarenlang ploegleider en sportief manager bij Lotto.

     

    "De hoop werd gegeven dat het contract nog zou doorlopen. Daardoor kwam het nieuws 2 weken na de Tour zo onverwacht. Waarom nu ineens? Het viel zomaar uit de lucht, zonder communicatie. Het telefoontje was van John (Lelangue), ja."

     

    "Ik viel uit de lucht, ook door de manier waarop. Ik heb 23 jaar bij deze ploeg gezeten. Het is raar dat er dan geen dialoog mogelijk is."

     

    Voor het onafscheidelijke duo was de Benelux Tour in september hun laatste wapenfeit. "Een van de kopmannen nam in de ploegbus het woord en zei: "We konden er echt niets aan doen. We hadden jullie graag nog bij ons gehad, maar het is van bovenaf beslist.""

     

    Ook Sergeant had gehoopt op een overgangsperiode met een plan en hekelt vooral een gebrek aan communicatie.

     

    "Ik ben uiteraard te vinden voor verjonging, maar bij ons waren er toch een aantal jonge sportdirecteurs die ons er nog heel graag bij wilden, omdat ze nog niet alles onder de knie hebben."

     

    Frison: "We hebben heel veel positieve reacties gekregen. Mensen die ons zeiden dat dit niet normaal was, dat ze geen respect hadden voor ons."

    Een van de kopmannen zei na onze laatste koers: "We konden er echt niets aan doen. We hadden jullie graag nog bij ons gehad, maar het is van bovenaf beslist."

    Marc Sergeant

    "Misschien valt er nog iets uit de bus in de wielersport"

    Intussen raast het peloton door en zoekt het duo zijn draai. Dat was geen gemakkelijk proces, maar Sergeant en Frison zien ook de keerzijde van de medaille. Er is tijd voor de familie, hobby's en ontspanning. 

     

    En toch laat de wielermicrobe hen niet los. Zien we hen nog terug in het peloton? "Ik zou graag iets blijven doen in het wielrennen", geeft Sergeant toe. 

     

    "Geen 175 dagen, maar met onze knowhow en ervaring valt er misschien nog iets uit de bus", vult Frison aan.

     

    "2 jaar verder zou ik zeggen: het is ruim genoeg geweest, dit is het moment om te stoppen. Maar als je de indruk krijgt dat het nog niet voor nu is, dan is het toch te vroeg geweest", zegt Sergeant.

     

    Op de Omloop Het Nieuwsblad (26 februari) zullen ze niet opdagen. "Ik denk het niet", lacht Sergeant. "Je gaat de confrontatie niet meteen opzoeken. Dan komt alles weer boven. Laat er maar wat tijd over gaan."

    Bekijk de reportage: