"Onrecht": Belgische skibond delibereert skiester Kim Vanreusel voor Winterspelen, BOIC zegt njet

    Maandag won Kim Vanreusel in Chamonix, eigenlijk een weekje te laat om de limiet te halen.

    De entourage van skiester Kim Vanreusel (24) heeft er al een paar slapeloze nachten opzitten. De schok was groot toen Kim Vanreusel vorige vrijdag 15 minuten voor de persconferentie waarop het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC) zijn selectie voor de Winterspelen in Peking bekendmaakte een telefoontje kreeg dat ze er niet bij was.

    “Het is een schande en een machtsspelletje van het BOIC. Ze kunnen haar meenemen, maar willen het niet”, stellen de Vanreusels. Wat is er aan de hand?

    De internationale limiet voor de Spelen ligt op 160 FIS-punten, de Belgische skibond had zijn limiet op 30 FIS-punten gelegd. Vanreusel stond op 16 januari op 30,19 FIS-punten. 19 honderdsten of 0,64% te veel dus. De FIS-punten tellen af, dat had u al begrepen.

    De Belgische skifederatie was mild, delibereerde Vanreusel en nomineerde haar unaniem voor de Belgische quotaplaats voor de Winterspelen. Maar het BOIC ging niet in die deliberatie mee om juridische redenen.

    “Ze kunnen haar weigeren om administratieve redenen, maar ze kunnen haar op basis van de slotbepaling van het eigen selectiereglement ook aanvaarden”, klinkt het. “Maar dat doen ze niet."

    "Er zijn spelletjes gespeeld. De atleet is het slachtoffer. Dit druist in tegen de olympische gedachte en heeft niets met sport te maken. Het is een machtsspel tussen BOIC en bond. Het BOIC verstopt zich volgens ons ook achter de gerechtelijke procedure van de anderen deze Spelen en 4 jaar geleden.”

    "Wij hebben nooit gedacht aan procederen, anderzijds kan je als atleet met dit selectiereglement geen enkele juridische strijd tegen het BOIC winnen."

    Er zijn spelletjes gespeeld en de atleet is het slachtoffer.

    Entourage Vanreusel

    Kim Vanreusel was in eerste instantie te kwaad en te ontgoocheld in personen om te reageren. Haar vader, die manager is van zijn dochter, doet dat wel: “Niet zozeer de niet-selectie ontgoochelt ons, wel het onrecht."

    "De federatie nomineert en ondersteunt haar unaniem, ze mag mee, maar het BOIC houdt dat af. Het zegt dat je niet mag delibereren. Het doet met zijn reglement wat het wil en geeft liever de quotaplaats die er is terug aan het IOC."

    "Kim verdient dat ticket. Die grens van 30 FIS-punten werd 2,5 jaar geleden gezet, nog voor corona. In coronatijden was het amper mogelijk om die punten te halen mede door bevriezen van punten en annulaties van wedstrijden. Kim skiede wel 83 Europacuppunten bij elkaar, die zijn in deze veel belangrijker."

     

    “Ik heb het voorbije weekend met 3 mensen van het BOIC gebeld, onder wie voorzitter Jean-Michel Saive en sportief directeur Olav Spahl. Ze begrijpen het, maar doen er niets aan.”

    De woordvoerder van het BOIC bevestigt dat ze zich nog eens over de zaak gebogen hebben: "Maar we konden niet anders dan te beslissen wat er is beslist."

    Vanreusel zegt dat de skifederatie en cours de route anders had kunnen handelen, al is hij ook dankbaar voor de deliberatie. "Ze zegden ons wel op te letten, maar ook dat ze konden delibereren. Waarom is die heel strenge ondergrens niet bijgesteld in de voorbije maanden, toen bleek dat zoveel wedstrijden werden gecanceld door corona en punten werden bevroren? Waar is de sportieve en olympische gedachte?"

     

    (lees voort onder foto)

    Waalse skifederatie: "Vinden het erg, maar die norm is er nu eenmaal"

    We zijn voor antwoorden naar de Waalse skifederatie getrokken, want Kim Vanreusel skiet onder Franstalige vlag.

    Raymond Persyn, vader van olympiër Karen, die erbij was op de Spelen van Vancouver 2010, is er voorzitter. Hij wuift fouten van de federatie weg.

    “De federatie heeft 2 jaar geleden een norm gezet van 30 FIS-punten. We namen dat aantal, omdat het ongeveer overeenkomt met de 150e plaats op de wereldranking. Dat paste in het verhaal van het BOIC, dat op top 8-plaatsen
    mikt.”

    “Het is elke 4 jaar dezelfde vervelende situatie”, schetst Persyn. “De federatie zet de norm en hoeft die niet aan te passen. De atleten weten al 2 jaar dat die onder 30 punten ligt. Er zijn inderdaad wedstrijden weggevallen en het was moeilijker door corona, maar niet onmogelijk."

    "4 Belgische mannen gingen eronder, hoewel er maar 3 mochten gaan.” Terzijde: die 4 mannen zaten voor de coronacrisis al onder de 30 punten.


    “Ik vind het zelf heel erg en ken het gevoel: mijn dochter mocht in 2006 niet naar Turijn, nochtans was ze 56 e op de wereldranking, maar ze had geen 2 keer

    in de top 16 van een wereldbeker geskied.”

     

    “Omdat Kim er zo dicht bij was, hebben we als federatie haar nominatie goedgekeurd, ik zat mee in die raad van bestuur. Ik vind het ook erg en had het liever anders gezien. Maar het BOIC hanteerde de normen strikt, de selectiecommissie hield zich aan de afspraken.”

    Voor Persyn is dit persoonlijk ook vervelend: “Want ik ben voorzitter van de Waalse federatie, waar Kim lid van is. Ze is bovendien ook lid van mijn club. Maar op een gegeven moment zijn er de normen.”


    “De voorbije 2 jaar heeft nooit iemand aan mij gevraagd om die 30-grens aan te passen.”


    “Mijn dochter Karen is technisch directeur en heeft vanaf het begin van het seizoen Kim voorgehouden: “Pas op, je moet onder de 30.” Ook bij 30,19 bleven we dat zeggen. We waarschuwden dat het BOIC strikt kan zijn.”

     Ik begrijp de ontgoocheling van de niet-selectie. Maar het is de harde wet van de sport. Het BOIC beslist op rationele gegevens en daar moet je mee leven.

    Raymond Persyn, voorzitter Waalse skivleugel

    Vanreusel duikt maandag onder 30-grens, week te laat

    Omdat Vanreusel op de longlist van Team Belgium stond, had ze ondertussen wel al haar accreditatie, valies, gsm en andere toebehoren gekregen.

    Dat bevestigt het BOIC: “Met de scherpe deadline was het anders te kort dag om alles nog praktisch geregeld te krijgen.” Maar wel met de uitdrukkelijke melding dat de selectie nog niet zeker was. Dat maakt het natuurlijk extra pijnlijk.

     

    De speling van het lot had bovendien nog een extraatje in petto. Op de ultieme limietdag van 16 januari zat Vanreusel niet onder 30 FIS-punten, maar maandag won ze een wedstrijd in Chamonix en kwam ze op 29,68 uit. Een week te laat dus.

    Persyn zucht: “Ze moest het vorige week doen, niet deze week. Jammer genoeg heeft ze tot 16 januari niet goed genoeg geskied. We hebben als Belgische skibond en ook mijn dochter het voorbije weekend nog gepleit bij het BOIC, maar er kwam een njet."


    "De vader van Kim probeerde het ook nog met 18 argumenten. Maar ze heeft niet onder de 30 geskied. En daar begint het mee. Ik begrijp de ontgoocheling van de niet-selectie. Maar het is de harde wet van de sport. Het BOIC beslist op rationele gegevens en daar moet je mee leven.” Maandag gaf het BOIC de quotaplaats terug aan het IOC.

    Geen enkele skiër begrijpt dat die quotaplaats op deze manier wordt teruggegeven. Ik trek mijn conclusies, maar blijf de olympische gedachte trouw.

    Kim Vanreusel

    Dat zit vader Vanreusel hoog: "Eigenlijk doet dat er niet toe, maar deze week bevestigt wel dat – zoals we altijd beweerd hebben – aan het einde van het seizoen de correctie van het puntensysteem door die coronasituaties merkbaar zal worden."

    "Blijft het feit dat die 83 Europacuppunten veel belangrijker zijn en er gewoon geen rekening mee gehouden wordt en dat het BOIC een toegekende nominatie niet wil toekennen om niet-sportieve redenen."

    Kim Vanreusel skiede op de Winterspelen van PyeongChang in 2018 liefst 5 wedstrijden, waarbij ze in de laatste een zware knieblessure opliep. Vanreusel junior hoorde jarenlang niks van het BOIC, tot 2 weken voor de stage in mei 2021.


    Voorlopig wil Kim even niets meer van het BOIC weten. Naar de Winterspelen zal ze wel kijken: “Natuurlijk, ik ken bijna alle atleten, de meeste van mijn vriendinnen kunnen wel naar de Spelen, ook meisjes zonder die Europacuppunten."

    "Geen enkele atleet of skiër begrijpt dat die quotaplaats op deze manier wordt teruggegeven, maar ook geen enkel atleet kan hier iets aan doen. Ik trek mijn conclusies, maar blijf de olympische gedachte wel trouw.”