Belgian Waffle Ride: Vlaamse (gravel)koers door een krankzinnige Amerikaanse bril

    Remco Evenepoel laat zich morgen onderdompelen in de wereld van de Amerikaanse gravelraces. In de Belgian Waffle Ride staat alles in het teken van ons land, of toch het beeld dat de Amerikanen van België hebben.

    Waarom die naam?

    De Belgian Waffle Ride is het kindje van de Amerikaanse ondernemer Michael Marckx. Hij haalde voor zijn gravelraces de mosterd bij de al bestaande French Toast-wedstrijden.

     

    De races zouden de Vlaamse voorjaarskoersen moeten weerspiegelen, althans zoals de Amerikanen denken dat het er hier aan toegaat. De wafel is niet toevallig wat het eerst in een Amerikaan opkomt als hij de naam België hoort.

     

    In 2012 werd de wedstrijd voor het eerst georganiseerd in San Diego, de jaren erna kwamen er ook edities bij in Utah, North Carolina en nu ook voor het eerst in het wielergekke Kansas.

    Het parcours: waffle, wafer en wanna

    De deelnemers kunnen kiezen uit 3 verschillende parcoursen. De die hards gaan voor de Waffle, goed voor 111,11 mijl. Een iets doenbare versie is de Wafer (een klein wafeltje), goed voor 111,11 kilometer.  Ten slotte is er ook nog de lichter verteerbare Wanna over een afstand van 36,2 mijl (3+6+2 = 11).

     

    De reden dat het parcours is opgebouwd rond het getal 11 is een eerbetoon aan de in 2017 overleden Amerikaanse gravelpionier Steve Tilford, die geobsedeerd was door dit getal.

     

    Voor de start kunnen de deelnemers de inwendige mens versterken met wafels. Volgens de organisatie worden bij elke editie zo'n 3.000 wafels naar binnen gespeeld. Elke finisher krijgt het unieke Badass-bier, een pittige quadrupel die ook weer naar België moet smaken.

    Bijzondere stroken: van "kakaboulet" tot "gedoogbeleid"

    Het Belgische thema wordt over de hele wedstrijd uitgesmeerd. Zo wordt het parcours opgedeeld in verschillende zones, die allemaal een vaak komische "Vlaamse" naam krijgen.

     

    Zo vinden we in de editie in Kansas stroken terug met namen als TwistenBok, Wild Paard, Gedoogbeleid, Spekreepjes Omgekeerde (sic), Zwerm Heksen, Kakaboulet en als klap op de vuurpijl "Heel Moeilijke en Niet-Meewerkende Stiefzuster".

     

    De cruciale zone dit jaar zou het Slengenwinkel Doolhof moeten zijn, een onophoudelijk gekronkel over de Snake Farm (vandaar Slengenwinkel). "Het is het meest diabolische en vuilste stukje omweg dat ooit is bedacht voor een gravelrace", klopt de organisatie zich op de borst.

    Deelnemers

    De Belgian Waffle Rides trekken altijd heel wat renners en ex-renners aan. Remco Evenepoel doet zijn sponsor Specialized een plezier door, samen met onder meer ploegmaat Mattia Cattaneo, te starten in de Wafer-versie.

     

    Andere bekende namen zijn Floyd Landis, ooit nog een paar dagen winnaar van de Tour de France, en Tiffany Cromwell, die mogelijk haar vriend F1-rijder Valttteri Bottas mee zal nemen. De Fin werd eerder deze zomer al tweede  bij zijn debuut in een gravelrace in de VS.

    Remco Evenepoel (wit) op het Italiaanse gravel tijdens de Giro. Dat was toen niet echt een succes, wordt het dat morgen wel?

    Een impressie van de Belgian Waffle Ride