Derwael en vriend glunderen samen in Studio Tokio: "Jouw petje was een geluksbrenger"

    Ruim 9.000 kilometer van elkaar verwijderd, maar in Studio Tokio toch even samen. Nina Derwael blikte samen met vriend Siemen Voet terug op haar historische olympische titel in een amusant dubbelinterview. "Het was de eerste keer dat ik zó heb afgezien tijdens een oefening van Nina."

    Een gouden medaille op de brug met ongelijke leggers. Een schitterende prestatie van Nina Derwael die voor altijd in het collectief geheugen mag. "Het is een onbeschrijfelijk gevoel", reageerde ze bij Ruben Van Gucht in Studio Tokio. "Ik heb al veel meegemaakt met die Europese en wereldtitels, maar zo'n olympische titel blijft iets speciaals."

     

    Derwael kreeg vanuit het hele land aanmoedigingen. Maar één iemand in het bijzonder sprong eruit. Haar vriend Siemen Voet bekeek de wedstrijd vanuit Zwolle. "Ik zat met zweethandjes naar haar te kijken", zindert Voet nog na. "Ik was zo fier toen ik haar bezig zag, maar het was ook echt lastig. Het was de eerste keer dat ik zo heb afgezien tijdens een oefening van haar."

     

    Voet droeg bij elke wedstrijd van Derwael een petje. "Eigenlijk ben ik niet iemand die vaak petten draagt", zegt Voet daarover. "Maar voor ze naar Tokio vertrok heeft ze me een petje van Team Belgium gegeven dat ik moest dragen tijdens haar wedstrijden. Dat advies heb ik goed opgevolgd. Nu blijkt dat het een gelukspetje is. (lacht)."

    "Wist niet wat Sunisa Lee had gedaan"

    Derwael kwam nog een keer terug op haar gouden oefening. "Toen ik de punten zag, zag ik ook meteen de punten van degenen die voor mij aan de beurt waren. Ik wist dat de score goed genoeg zou zijn voor een medaille, maar nog niet welke het zou worden."

     

    "Maar nadat er meer en meer gymnastes gepasseerd waren, wist ik bijna zeker dat het goud zou worden. De laatste gymnaste, Ellie (Seitz), had nog nooit in de 15 punten geturnd. Het zou raar zijn mocht ze dat dan ineens wel gedaan hebben."

     

    "Wat Sunisa Lee had gedaan, wist ik nog niet bij mijn oefening. Ik had bewust niet naar de anderen gekeken, de focus op mezelf. Maar je hoort natuurlijk wel de geluiden rondom je in de zaal. Ik had wel door dat haar oefening langer duurde dan anders. Maar ik heb daar niet te hard bij stilgestaan op dat moment."

    "20 seconden zijn dikwijls veel intenser dan 90 minuten"

    Haar vriend Siemen Voet, die actief is bij de Nederlandse eersteklasser PEC Zwolle, vergelijkt het voetbal met wat zijn vriendin doet. "Ik begrijp het eigenlijk niet zo goed", zegt de voetballer. "Je werkt bijna 5 jaar naar Tokio toe, en uiteindelijk valt of staat het op 20 seconden." 

     

    "Vooral die kwalificatie was heel belangrijk. Vandaag was haar hoogtepunt. Ik heb iedere week 90 minuten waarin ik me vollenbak kan bewijzen. Zij heeft 20 seconden. Maar die 20 seconden zijn dikwijls veel intenser dan die 90 minuten, zeker vandaag."