Waarom is Brazilië tegen Argentinië de droomfinale van de Copa America?

    Messi neemt het op tegen zijn goede vriend Neymar.

    Messi neemt het op tegen zijn goede vriend Neymar.

    Zaterdagnacht is het EK voetbal even complete bijzaak, want de Copa America heeft zijn droomfinale tussen Brazilië en Argentinië gekregen. Wie van voetbal houdt, voelt instinctief aan dat dit dé finale is waarop wereldwijd voetbalfans zaten te wachten. Maar wat maakt Brazilië - Argentinië zo een speciale wedstrijd en deze finale in het bijzonder?

    Superclasico de las Americas

    Generaal Julio Argentino Roca had het al in 1913 begrepen. Door regelmatig tegen elkaar te spelen, zou de sportieve rivaliteit tussen Brazilië en Argentinië aanwakkeren en zouden meer mensen interesse krijgen in voetbal. Dat laatste was exact wat Roca - voetbalfan, ex-president van Argentinië en in 1913 ambassadeur in Brazilië - wilde. 

     

    De Roca Cup werd in het leven geroepen, een onregelmatig georganiseerde vriendenmatch tussen de buurlanden. De vriendenmatch bestaat vandaag nog altijd onder de naam Superclasico de las Americas. De laatste editie werd in 2019 gespeeld voor 22.000 fans in Saudi-Arabië en beslist met een goal van Lionel Messi: 0-1.

    Hoe voetbalrivaliteit tussen twee buurlanden werkt, hoeven we u niet uit te leggen. Het succes en de attractieve speelstijl van Brazilië en Argentinië deden de rest buiten de eigen landsgrenzen om de populariteit van deze match te doen groeien.

     

    Os Canarinhos (de Goddelijke Kanaries) en La Albiceleste zijn twee van de meest succesvolle voetballanden ter wereld geworden en veroverden harten over de hele wereld. 

     

    Brazilië is het enige land dat deelnam aan alle 21 WK's. Het is ook recordhouder met vijf eindzeges. Argentinië speelde vijf keer de finale en won er twee.

     

    La Albiceleste heeft wel het historische argument van de Copa America tegen zijn rivaal. Dat toernooi won Argentinië al 14 keer. Brazilië was negen keer de beste. Weet wel dat Uruguay  minstens tot zaterdagnacht nog koploper is in het aantal eindzeges in de Copa America met 15.

    Idolen aan de lopende band

    De aantrekkingskracht van een nationaal team zit ook in zijn sterren. Voetbalfans dromen over Messi, Neymar of De Bruyne. 

     

    In Argentinië en Brazilië rollen elke generatie opnieuw voetbalidolen van de lopende band. De lijst is zo lang dat we er hier zelfs niet aan beginnen.

     

    De finale van dit jaar draait rond het duel Messi-Neymar. Voor Neymar moet de eindzege een revanche worden voor 2019, toen Brazilië eindelijk nog eens de Copa America wist te winnen, maar de opperkanarie er niet bij was omdat hij net voor het toernooi zijn enkel blesseerde in een oefenmatch tegen Qatar en in tranen van het toneel verdween. 

     

    Bij Messi is het gevoel van revanche nog vele malen groter, daar hebben we het nog uitgebreid over.

     

    Ook het moeilijkst oplosbare voetbalprobleem ter wereld heeft een Argentijns-Braziliaanse oorsprong: de discussie rond de beste voetballer aller tijden. Pele of Maradona? Of is het Messi? Het heeft de mystiek rond het duel tussen Brazilië en Argentinië geen windeieren gelegd.

    Vijfde keer, goede keer voor Messi?

    Dat Brazilië-Argentinië dit jaar nog iets meer dan anders dé droomfinale is, heeft ook veel met Lionel Messi te maken. Voor Messi wordt het de vijfde poging om de finale van een groot toernooi te winnen. Vooral met de Copa America heeft het wonderkind uit Rosario nog een rekening openstaan. 

     

    Messi verloor de finale van de Copa in 2007 (van Brazilië), 2015 en 2016. In 2014 verloor hij ook de finale van het WK tegen Duitsland. Drie jaar op rij een verloren finale dus, dat wordt zelf een genie te veel. 

     

    Na de verloren finale tegen Chili in 2016 - waarin Messi in de strafschoppenserie zijn penalty miste (zie tweet) - besloot hij emotioneel  een einde te maken aan zijn interlandcarrière. 

     

    Lang duurde zijn pensioen niet, maar na het WK 2018 laste hij wel opnieuw een pauze van 8 maanden bij de nationale ploeg in. Benieuwd hoe hij zal reageren mocht Argentinië het niet halen bij poging vijf?

    Onopgeloste controverse van omkoping en kalmeermiddelen

    Om tot de verbeelding te spreken helpen onopgeloste intriges en controverses altijd. Na een uit de hand gelopen match op de Copa America in 1925 speelden beide ploegen ooit 11 jaar niet meer tegen elkaar, maar het zijn vooral twee verhalen uit een recenter verleden die de fans nog altijd bezighouden.

     

    9 jaar voor Lionel Messi geboren werd in Rosario, was die stad het toneel van een eerste controverse. Op het WK 1978 in eigen land won gastland Argentinië in Rosario met 6-0 van Peru, waardoor het de finale speelde (die het ook won tegen Nederland). 

     

    In Brazilië zijn ze er nog altijd van overtuigd dat er een flink reukje aan die zware 6-0 hing. Het WK werd toen nog met twee groepsfase gespeeld en in de tweede en laatste groepsfase hadden La Albiceleste en de Seleção voor de laatste match evenveel punten. 

     

    Maar Brazilië speelde zijn laatste match 2,5u eerder. Argentinië wist dus dat het met minstens 4 goals verschil moest winnen van Peru om een beter doelpuntensaldo te hebben. Dat Peru uiteindelijk zes goals incasseerde, wijt men in Brazilië niet aan de vorm van de dag.

    Wat er in 1990 (foto) gebeurde, de voorlopig laatste keer dat de twee rivalen elkaar bekampten op een WK, tart pas echt alle verbeelding. In de 1/8e finales in een bloedheet Turijn stond het nog 0-0 toen de Braziliaanse rechtsachter Branco een flesje water kreeg vanop de bank van Argentinië.


    Twee dagen na het 1-0 verlies van Brazilië, zei Branco dat hij zich duizelig had gevoeld na het drinken van het water. Het verhaal was geboren dat de Argentijnen een kalmeermiddel in het water hadden opgelost.


    Maradona, die de pass voor de 1-0 gaf in 1990, deed de controverse opnieuw oplaaien in 2005 door op televisie al lachend te zeggen dat hij de Brazilianen had aangemoedigd om van het water te drinken. 

     

    Carlos Bilardo, de toenmalige bondscoach met de reputatie medogeloos te zijn om te kunnen winnen, kwam niet verder dan: "ik zeg niet dat het verhaal niet waar is"."