De tweede week in de Giro: grindwegen, Monte Zoncolan en koninginnenrit

    De tweede week van de Giro wordt om duimen en vingers bij af te likken.

    In de Ronde van Italië mogen de renners na 10 dagen hun fiets eventjes aan de kant laten staan. De rustmomenten op dinsdag - en niet op maandag zoals gebruikelijk - zullen ze goed kunnen gebruiken, want voor de tweede pauzeknop van volgende week dinsdag worden er nog bijzonder veel lekkernijen opgediend. Blader nu al eens door het menu.

    Rit 11: woensdag 19 mei

    Een vleugje Strade Bianche in de Ronde van Italië? Sì! Het peloton sluipt Toscane binnen en de renners dineren woensdag in een viersterrenrestaurant richting Montalcino, bekend van de Brunello-wijn.

     

    De etappe is niet al te lang, maar op 70 kilometer van de aankomst verandert het decor. De deelnemers van deze Giro moeten hun stofmasker opzetten voor 4 settori sterrati, de typische Toscaanse grindwegen.

     

    De stroken (35 kilometer in totaal) zijn niet allemaal even zwaar, maar de kiezelsteentjes, de grillen van Dame Fortuna en de stijgingspercentages (2.500 hoogtemeters) zullen hoe dan ook een zenuwslopend dagje veroorzaken.

     

    Op 9 kilometer van de finish nemen we afscheid van de grindhapjes, maar een toetje van 3e categorie maakt de finale nog wat complexer.

     

    Een cruciale factor wordt - hoe kan het ook anders? - het weer. Wordt het een stoffige Giroversie of wordt het een moddergevecht?

     

    Dat laatste scenario kregen we alvast in 2010 bij de laatste finish in Montalcino. Een besmeurde Cadel Evans won toen een magistrale grindslag.

     

    Nog goed om in het achterhoofd te houden: Remco Evenepoel heeft deze etappe twee weken geleden vlak voor zijn afreis naar startplaats Turijn verkend.

    Flashback naar 2010: Cadel Evans wint modderduel naar Montalcino in de Giro

    Op 4 mei kwam Remco Evenepoel een kijkje nemen naar de route van deze rit:

    Rit 12: donderdag 20 mei

    Wie Strade Bianche zegt, zegt Siena. De Toscaanse parel is de startplaats voor opdracht 12, maar van een recuperatiedag na het grindgewoel is geen sprake. De rit behelst 212 kilometer, de op één na langste onderneming in deze Giro.

     

    Het gaat voortdurend op en af met de zwaarste beklimmingen (een duo van 2e categorie) voorbij halfkoers. Dit heuvelachtige terrein - 3.700 hoogtemeters zullen op de teller staan - lijkt gesneden koek voor aanvallers.

    Rit 13: vrijdag 21 mei

    Neen, de sprinters worden niet uit het oog verloren, al moeten we afwachten hoeveel snelle mannen het peloton in dit stadium nog telt. 

     

    Na 198 kilometer moet en zal er gesprint worden in Verona, toch? Over het parcours kunnen we kort en bondig zijn: voor dit profiel is de term biljartvlak uitgevonden.