Fan voor het leven Carl Berteele over 50 jaar KV Kortrijk: "Starstruck in het postkantoor"

    Hiep, hiep, hoera! Feest bij KV Kortrijk: de club viert vandaag zijn 50ste verjaardag. Een historie die begon in vierde klasse en uitgroeide tot een vaste klant in de hoogste afdeling. Levenslange fan en Sporza-journalist Carl Berteele blikt aan de hand van 3 herinneringen terug op een halve eeuw KV Kortrijk.

    Vereeuwigd op LP van 335 Belgische frank

    "50 jaar... (blaast) Ik ben 58, dus draag ik KV Kortrijk al bijna mijn hele leven mee. Vanaf mijn 13e stond ik al op de tribune van het Guldensporenstadion. In de beginjaren stond er tijdens de topmatchen een houten exemplaar naast de hoofdtribune."

     

    "Ik herinner mij een match dat Standard, waarin er een ongelofelijke regenbui over trok. We konden zelfs niet op de tribune blijven staan. Dus kropen we onder de houten bijtribune om een beetje te schuilen. Het was de match waarin we met 3-2 wonnen tegen Standard. Als ik mijn ogen dicht doe, voel ik nog de koude en nattigheid."

    Toen ik eens goed naar de poster bij de LP keek, zag ik mezelf en mijn neef staan.

    Carl Berteele

    "In 1976 lanceerde de club ook een LP met supportersliedjes. Een echt must-have voor mij. Ik ging naar de platenwinkel en kocht er eentje voor 335 frank. Er zat ook een grote poster bij. En toen ik er eens goed naar keek, zag ik bovenaan mezelf en mijn neef staan.  Het is een relikwie waar ik bijzonder fier op ben."

    De bewuste poster bij de LP met bovenaan een jonge Carl Berteele

    De postzegels van Boudewijn Braem

    "Boudenwijn Braem was in de jaren '70 dé draaschijf van de ploeg. Maar zoals de meeste andere voetballers werkte hij ook nog. Toevallig was dat in het postkantoor bij ons om de hoek. Op een dag moest ik van mijn moeder postzegels halen. En wie zat achter het loket... Boudewijn Braem!"

     

    "Het woord starstruck bestond nog niet, maar ik was het toen wel. Ik moest er echt even van bekomen. De grote vedette waar ik elke zondag voor stond te supporteren, zat nu gewoon achter het loket. Ik durfde zelfs geen handtekening vragen, enkel de 10 postzegels."

    Tegenwoordig is het moeilijk om jezelf te vereenzelvigen met een ploeg

    Carl Berteele

    "Dat vind ik het spijtige van het voetbal tegenwoordig: je kan jezelf niet meer vereenzelvigen met de spelers. Je koopt in juni een abonnement en 3 maanden later is de helft van de ploeg weg. Vroeger stonden jarenlang dezelfde 11 op het veld. Iedereen kende de ploeg vanbuiten, het was enorm herkenbaar. Spelers als Harald Nickel, Freddy Seys, Djamel Zidane..."

    Met sjaal onder jas op perstribune

    "Mijn derde hoogtepunt was de bekerfinale van 2012 tegen Lokeren. Ik was samen met Peter Decroubele (ook journalist bij VRT, red.) naar de Heizel afgezakt. Ik kocht er een unieke finalesjaal om de dag nooit te vergeten. Voor de wedstrijd had ik een accreditatie aangevraagd, dus volgde ik de match vanuit de perstribune... (lacht) Met die sjaal onder mijn jas."

    Tijdens de bekerfinale zag ik onder het Atomium vrienden terug waarmee ik vroeger op de tribune stond

    Carl Berteele

    "Ondanks dat ik niet veel mocht bewegen of juichen, voelde het toch een beetje supportersachtig aan. Het resultaat was wel een domper - Lokeren won de finale met 0-1. Maar de uren vooraf onder het Atomium waren geweldig. Ik volg KV Kortrijk de laatste jaren een beetje vanop afstand, maar toen voelde ik mij nog eens deel van alle fans. Ik zag zelfs vrienden terug waarmee ik vroeger op de tribune stond. Qua beleving was dat de mooiste dag."