• pas verschenen
  • video
  • podcasts

    Zo wordt uw wandelpad 2 keer per jaar onderhouden. Ontdek hoe de GR-code werkt

    200 vrijwilligers gaan 2 keer per jaar op controle

    Twee per jaar controleren en onderhouden vrijwilligers de markering van de de Grote Route-paden in Vlaanderen. Die paden hebben aan populariteit  gewonnen omdat door de Corona-crisis steeds meer mensen hun wandelschoen aantrokken. 

    De Grote Route-paden kenden al een eerste boost door de één-reeks "GR5" die begin 2020 op antenne ging. In Vlaanderen is er 4.700 km aan pad, te herkennen aan de roodwitte markering.  Vaak staat die op bomen, maar de markering kan evengoed met bordjes worden weergegeven. 

     

    Bart Teugels (vrijwilliger GR vzw): "Er wordt gevraagd om zo veel als mogelijk met stickers op plaatjes te werken, maar dat kan niet overal. Dus moet het toch soms met verf op de bomen, iets wat ik ook uit nostalgie graag doe."

     

    "De natuur heeft wel wat last van de populariteit van de paden. Zeker met het natte voorjaar zijn veel paden stuk gelopen. Maar qua vervuiling valt het best mee."

    Er wordt gevraagd om zo veel als mogelijk met stickers op plaatjes te werken, maar dat kan niet overal

    Vrijwilliger Bart Teugels

    200 vrijwilligers onderhouden de routes en stellen ook nieuwe wegen voor. En dat is nodig. 

     

    Margot Van de Put (directeur GR vzw): "Deze mensen hebben een enorme terreinkennis en helpen overal om de mooiste paden en stukjes te ontwikkelen."

    "We krijgen ook steeds meer te maken met paden van openbaar karakter die worden afgesloten door buren en landbouwers.  Daar moeten we met zijn allen aan werken."

    Hoe herkent u de markering?

    Wilt u zich niet meer vergissen tijdens uw wandeltocht? Lees dan zeker deze code op https://www.groteroutepaden.be/nl/gr-bewegwijzering

     

    "De markering wordt aangebracht op hekkens, dragers van verkeersborden, straatverlichting, paaltjes, bomen of wat zich daar verder voor leent. Je komt de markeringstekens vooral tegen op punten waar twijfel over de juiste route zou kunnen ontstaan: bij of vlak na splitsingen en kruispunten. 

     

    "Op deze plekken wordt ook het kruisteken gebruikt, om aan te duiden dat je een bepaalde weg net niet moet volgen. Het afslagteken wijst op een richtingsverandering."

    "De vrijwilligers brengen de markering in de twee richtingen aan, een GR moet je in beide richtingen kunnen afstappen. Een GR moet je ook zonder topogids kunnen volgen, we zorgen voor een minimaal aantal maar voldoende tekens."

     

    "We gebruiken bij voorkeur stickers. De nette vorm zorgt voor een uniforme bewegwijzering. Is er geen gladde ondergrond, dan gebruiken we een pvc-plaatje waarop we een sticker kleven. Af en toe maken we nog gebruik van verf."

     

    "Bewegwijzering ter plaatse heeft altijd voorrang op de kaartjes in een topogids en op de gpx-track.Aan de start van een route of op kruispunten van GR's tref je soms 'wandelbomen' aan: houten wegwijzers die de richting aangeven en afstanden vermelden."