Declercq: "Roubaix is enige koers waarin ik eens voor andere ploeg zou willen rijden"

    Tim Declercq zoals iedereen hem het beste kent: sleurend aan de kop van het peloton.

    Normaal zouden we vandaag met zijn allen gesmuld hebben van Parijs-Roubaix, maar door het uitstel van de Helleklassieker kon Tim Declercq wel afzakken naar de radiostudio van Sporza  voor een lang gesprek. "Ik denk wel dat het er goed uitziet voor mij om een nieuw contract te krijgen", zei Declercq.

    "Pöstlberger heeft me in de Ronde tot in Oudenaarde geduwd"

    Tim Declercq was de afgelopen jaren in Parijs-Roubaix - net als in heel veel andere koersen - hét werkpaard voor de eerste wedstrijdhelft bij zijn team Deceuninck - Quick Step. Dat zou dit jaar anders geweest zijn, bleek in het begin van het gesprek uit een medische update.

     

    "Ik ging waarschijnlijk vandaag toch niet over de kasseien hebben gedokkerd, want ik ben gevallen in de Ronde (zie foto) en mijn knie speelt wat op. Voor mij is het uitstel van Parijs-Roubaix dus nog een geluk bij een ongeluk." 

     

    "Door de adrenaline dacht ik eerst dat het meeviel met mijn knie, maar toen ik op de trappers ging staan om Asgreen terug te brengen, voelde ik dat er toch iets niet oké was."

     

    "Ik had dan nog het geluk dat ik samen met Lukas Pöstlberger van Bora - Hansgrohe uit de wedstrijd ben gestapt, want hij heeft mij de hele weg tot in Oudenaarde geduwd. Dat was een mooie geste van hem."

    "De droom van Parijs-Roubaix zal altijd een droom blijven"

    Een blik op de erelijst van Parijs-Roubaix leert dat renners als Johan Vansummeren en Mathew Hayman de klassieker ooit wonnen. Een blik op het gestel van Tim Declercq leert dat hij naast die ex-winnaars kan staan: grote, sterke renners. Zou hij niet graag eens zijn eigen ding doen?

     

    "Parijs-Roubaix is eigenlijk de enige koers van het jaar waarin ik het wel eens leuk zou vinden om in een andere ploeg te rijden en in een lange vlucht mee te gaan." 

     

    "Als je bij onze ploeg rijdt, is dat onmogelijk. Als iemand van ons eens meegaat, dan is het alsof heel het peloton ons controleert. Ook omdat ze weten dat onze ploeg de koers mee in handen neemt, vaak achter vluchters rijdt en regelmatig wint. Dat is een beetje de tol daarvan."

     

    "Ik heb er ook geen enkel probleem mee. Ik weet wat ik kan en wat ik niet kan. Binnen onze ploeg zal ik altijd een dienende rol hebben. De droom van Parijs-Roubaix zal altijd een droom blijven."

     

    Wat opvalt voor iemand die graag Parijs-Roubaix rijdt, is dat Tim Declercq de laatste jaren zelden de finish bereikte. "Ja, dat klopt en ik zit hier te beweren dat het de koers is die mij het beste ligt", lachte Declercq. "Dat komt meestal omdat het een koers is die heel moeilijk is om te controleren door de brede wegen. Ze komen van overal en ik moet daardoor al vroeg alles geven."

     

    "Mijn finish ligt meestal aan het Bos van Wallers en daarna zit je dan alleen en valt de adrenaline weg. Andere koersen rijd ik vaak wel uit, maar Parijs-Roubaix is vaak de laatste koers."

    Parijs-Roubaix is eigenlijk de enige koers van het jaar waarin ik het wel eens leuk zou vinden om in een andere ploeg te rijden en in een lange vlucht mee te gaan.

    Bij Deceuninck - Quick Step door mailtje naar Lefevere

    Tim Declercq is een van de vele renners die na dit seizoen einde contract is bij de ploeg van Patrick Lefevere. "Liefst van al zou ik voor altijd bij Deceuninck - Quick Step blijven, maar je weet nooit wat er gebeurt en welke richting de ploeg uit wil. Ik denk wel dat het er goed uitziet voor mij." 

     

    "Patrick Lefevere en ik hebben al gepraat. Ik heb een goede band met hem en we weten wat we aan elkaar hebben."

     

    Die band begon met een mail van Declercq naar Patrick Lefevere ergens in 2016. "Ik wist via Yves Lampaert dat er interesse was omdat ze iemand voor mijn rol zochten. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en zelf een mail gestuurd naar Lefevere waarin ik schreef dat ik dacht een goede toevoeging te kunnen zijn."

     

    "Dan hebben ze mij inspanningstesten laten doen en die waren goed genoeg om me aan boord te krijgen. Patrick stuurde dan een mailtje terug en dat was meteen redelijk positief. Dat was een heel leuk moment. Ik heb meteen naar mijn vader geroepen dat ik antwoord had gekregen van Patrick Lefevere." 

     

    "Nadien heeft Patrick wel een spervuur aan mails gekregen, denk ik. Maar ik ben blij dat ik dat toen aangedurfd heb."

     

    "Ik ben wel tevreden over mijn eigen seizoen tot nu. Ik heb steeds kunnen doen wat me gevraagd werd en soms iets meer zoals in de E3 Harelbeke, waar ik samen met Bert Van Lerberghe de koers heb kunnen openbreken op de Taaienberg."

    Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en zelf een mail gestuurd naar Lefevere waarin ik schreef dat ik dacht een goede toevoeging te kunnen zijn voor zijn ploeg.