• home
  • video
  • pas verschenen

    "Remco Evenepoel heeft in Burgos de laatste fundering van een grote carrière gelegd"

    Remco Evenepoel zette afgelopen week ook de Ronde van Burgos naar zijn hand.

    De voorbije dagen werden de Belgische wielerfans stevig verwend met de overwinningen van Wout van Aert en Remco Evenepoel. Vanochtend analyseerde Michel Wuyts de triomftocht van Van Aert in Siena, in dit artikel komt het nummertje van Evenepoel in Burgos aan bod.

    De laatste hoeksteen voor de fundering om een grote carrière te bouwen, heeft Remco Evenepoel vorige week in Burgos gelegd. In een andere bijdrage schreef ik niet toevallig: hij kan klimmen.

     

    We zaten met z'n allen te wachten om dat bevestigd te zien in beeld en dat is vorige week duidelijk gebeurd op de Picon Blanco.

     

    Zijn ploeg zal dat ook wel al gezien hebben op stages, maar hij doet het nu ook op Europese grond tegen specialisten. Hij volgt niet alleen, hij rijdt er ook van weg.

     

    Wat me ook gecharmeerd en geïntrigeerd heeft, is die bijzondere manier van wegrijden bergop. Hij springt niet weg vanuit de rug van iemand anders. Hij neemt over, steekt een tand bij en forceert een gat.

     

    Hij laat de rest even in de illusie dat ze het kunnen dichtrijden, maar dat wordt een desillusie. Hij heeft het vermogen om tijdens zijn inspanning nog eens te versnellen. Ik noem dat brommeren. Daar is geen kruid tegen gewassen.

     

    Je zou kunnen zeggen: het was maar Burgos. Neen, het was wél Burgos. De bezetting was maal 10 in vergelijking met de vorige jaren. Normaal is dat een nevenkoers, maar dat was nu anders.

    Het nummertje van Evenepoel op de Picon Blanco:

    "Hij liet zich sturen door de volgwagen en dat stelt me gerust"

    Heel belangrijk: Remco Evenepoel is ook praktisch koersintelligent. Op de Picon Blanco nam hij de juiste beslissingen. Hij laat zich bovendien begeleiden door de volgauto.

     

    Ik dacht in het verleden: mogelijk betaalt hij een prijs voor het feit dat hij een ongeleid projectiel is. Dat mag voor een groot stuk ook, dat hij voor een eigenzinnige weg kiest.

     

    Maar hij liet zich sturen door de wagen en heeft gewacht tot het signaal kwam om iets te proberen. Dat is bijzonder goed uitgedraaid en dat stelt me wel gerust.

    Remco Evenepoel legt de basis voor zijn eindzege.

    "Hij mag voor een klassement in de Giro gaan, maar temperen wordt essentieel en falen mag"

    Dat gegeven leert me ook dat hij voor een klassement in de Giro mag gaan. Met een beetje verzekering zeg ik er ook bij dat hij daar mag falen. Voor het publiek zal dat minder vanzelfsprekend zijn, maar dat zal me worst wezen.

     

    Hij heeft de hoeksteen gelegd waarop hij meer kans heeft op succes dan op falen. Hij heeft het talent voor een klassement, hij heeft een formidabel recuperatievermogen, ook in volle wedstrijd, en hij laat zich goed begeleiden.

     

    Als hij de openingstijdrit van de Giro wint of tweede wordt na Rohan Dennis en als hij op dag 3 op de Etna in de top 5 eindigt, dan moet hij voor een klassement gaan.

     

    Al wordt temperen dan essentieel. Hij moet zich af en toe inhouden, koersen met zijn verstand. Je moet die derde week halen en daar op je best zijn. 

     

    Maar er is een belangrijke kanttekening: in de Giro zijn er godzijdank wel nog tijdritten en daar moet hij alles uithalen. Dat gegeven keert zich tegen hem, want de Tour heeft het gehad met tijdritten en dat vind ik schandalig.

     

    Het is een wijsheid zo oud als de koers: de discipline waarin een individu zich het best kan onderscheiden, is een tijdrit. Herstel die dus in ere. Dat hoeft geen 70 kilometer te zijn, maar 40 of 50 kilometer, dat mag wel.

    Temperen wordt essentieel. Hij moet zich af en toe inhouden, koersen met zijn verstand. Je moet die derde week halen en daar op je best zijn. 

    Michel Wuyts kijkt vooruit naar de Giro

    "Wat is er prettiger voor een 20-jarige dan uitdagingen?"

    Maar zoals ik dus al zei: de uitdagingen komen in de 3e week van de Giro, met ritten naar Madonna di Campiglio en Sestrières, met telkens enkele kanjers onderweg. Maar wat is er prettiger voor een 20-jarige dan uitdagingen?

     

    Giuseppe Saronni won de Giro op zijn 21e, Damiano Cunego op zijn 22e. Ploegdokter Vanmol zegt me: Saronni was niet zo compleet als Evenepoel. Het kan dus.

     

    En ook twijfels over zijn progressie mag je bannen, want hij groeit in explosiviteit.

     

    Zijn pijngrens wordt alsmaar hoger, hij wordt mentaal sterker en zijn grootste kracht is dat hij zijn enorm hoog niveau op zijn limiet langer kan vasthouden dan wie dan ook.

    Het raspaardje won dit jaar al de Rondes van San Juan, de Algarve en Burgos.

    "Iedereen is geïnteresseerd: blijft dat leefbaar?"

    Er is natuurlijk ook een gevaar: iedereen is geïnteresseerd in Remco Evenepoel. De golf van vragen, belangstelling, interviews, deelnames aan programma's, die golf zal gigantisch zijn. 

     

    Het is misschien maar goed dat men nu wat terughoudend is door corona. Maar wordt en blijft dat leefbaar? Ik vrees dat er in grote mate gekozen zal moeten worden voor isolement. 

     

    Dat wordt een zoektocht naar leven in jeugdigheid.

     

    Remco is speels naast de fiets, zeker in zijn uitlatingen. Hij schuwt de prikken niet, ook niet naar de media. Dus jullie twijfelden aan mij? Ikzelf niet. Maar zijn gedrag op de fiets wordt steeds rijper.

    Iedereen is geïnteresseerd. Blijft dat leefbaar? Ik vrees dat er in grote mate gekozen zal moeten worden voor isolement. 

    Michel Wuyts

    "Pogacar wordt zijn echte challenger"

    Er wordt me vaak gevraagd of hij nu al Tom Dumoulin (29) en Egan Bernal (23) aankan?

     

    Ik denk dat ze mekaar dit seizoen niet of nauwelijks zullen tegenkomen, maar Dumoulin kon als 20-jarige niet wat deze Evenepoel kan. Dat zeg ik met zekerheid.

     

    En Evenepoel kan minstens net zo veel als de 23-jarige Bernal. Hij kan alleszins meer als tijdrijder. En het zijn allebei koele kikkers.

     

    Ik vermoed dat Tadej Pogacar de echte challenger wordt van Evenepoel. Hij zal dat explosieve kanon - ik gebruik bewust die dubbele term - nog zoveel tegenkomen. 

     

    Het is interessant dat ze een andere stijl hebben. Pogacar sprint bergop van zijn tegenstanders weg, Evenepoel rijdt ze vanuit zijn zadel stuk. 

    Evenepoel mikt de komende maanden op Lombardije, het WK en de Giro.

    "Evenepoel moet de best mogelijke Evenepoel worden"

    We moeten vooral geduld hebben en het verwachtingspatroon temperen dat het iedere keer raak zal zijn.

     

    Het was ook bij de allergrootste niet iedere keer raak en ik spreek zijn naam niet uit.

     

    Dat heeft geen zin, nogmaals. Evenepoel moet de best mogelijke Evenepoel worden. Dat moet de bedoeling zijn.

     

    Als wielerliefhebber is het bijzonder om met die wetenschap naar de toekomst te kijken. 

    Michel Wuyts