• home
  • video
  • pas verschenen

    15 jaar geleden overleed Pantani. "Dat deed ons denken aan..." de tranen van mama Tonina

    Moeder en zoon Pantani

    Mama Tonina worstelt nog altijd met de dood van haar zoon Marco.

    Op 14 februari 2004  wordt in hotel Le Rose, in Rimini aan de Adriatische kust,  het levenloze lichaam van Marco Pantani gevonden. Hij overleed aan een hartaanval en een hersen-longoedeem als gevolg van de combinatie van kalmeermiddelen, antidepressiva en cocaïne. Heel Italië en de wielerwereld huilde om het heengaan van "Il Pirata".

    "Dat deed ons denken aan..." *

    Enkele jaren na zijn dood trok Sporza naar Cesenatico, de geboorteplaats van Pantani, om er een interview te doen met zijn moeder, Antonina. Het werd een emotionele reportage. Antonina  Pantani is ervan overtuigd dat de maffia een hand had in de dood van haar zoon. Alle onderzoeken spreken dit tot op de dag van vandaag tegen.

    * In de rubriek "Dat deed ons denken aan..." stoffen we op ongezette tijden een pareltje uit ons archief af.

     

    Bekijk ook de documentaire "Pantani - The accidental death of a cyclist" op vrt.nu

    Het verhaal van Marco Pantani

    Opmars van de gevleugelde klimmer

    In 1993 steekt de dan 23-jarige Pantani tijdens zijn eerste volledige profseizoen bij de ploeg Carrera zijn neus aan het venster. Hij rijdt een zwaar voorjaar, met onder meer passages in de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik.

     

    In z'n eerste Giro d'Italia moet hij kopman Chiappucci bijstaan en dat doet hij uitmuntend voor een jongeling. Het zware seizoen eist echter zijn tol en Pantani moet opgeven in de 18e rit.

     

    Zijn prestaties geven hem een mentale boost en hij maakt al in 1994 van de Giro zijn doel.  Hij wint er 2 bergritten na elkaar en wordt 2e in het eindklassement. Ook in de Tour de France gaat het hem voor de wind. Met zijn aanvallende stijl weet hij de 3e plaats te bemachtigen.

     

    Een zwaar ongeval  in 1995, waarbij hij verschillende breuken in z'n linkerbeen oploopt, remmen de opgang van de  numero uno van Italië af, maar hij zal ijzersterk terugkeren.

    De wonderjaren van "Il Pirata"

    In 1996 wordt Pantani de kopman van de nieuwe ploeg Mercatone Uno. 1 jaar later wint hij twee ritten in de Tour en eindigt hij  opnieuw 3e in het eindklassement, achter Jan Ullrich en Richard Virenque.

     

    1998 wordt Pantani's topjaar. Hij slaagt er eindelijk in zijn geliefde Giro te winnen en gaat vervolgens vol voor de dubbel in de Tour. In een ronde die volledig wordt beheerst door het Festina-dopingschandaal staat Pantani op het hoogste schavotje.

     

    Il Pirata is dan op het toppunt van zijn roem: 50.000 uitzinnige supporters vieren zijn overwinning in de straten van Cesenatico. Pantani is God.

     

    In 1999 wil Pantani zijn dominantie bevestigen in de Giro en zo geschiedt het ook. Maar op 2 dagen van het einde - Pantani staat op dat moment ruim aan de leiding - vindt een onaangekondigde bloedcontrole van de UCI plaats.  Pantani's hematocrietwaarde is hoger dan de toegelaten 50% en hij  moet de Giro verlaten.

    Begin van het einde voor "Elefantino"

    De bloedtest in Madonna di Campiglio blijkt de start van 5 pijnlijke jaren die zullen uitmonden in zijn dood. Dan al steken geruchten van cocaïnegebruik de kop op.

     

    In 2000 wint hij twee ritten in wat zijn laatste Tour de France zal blijken. Na zijn zege op de Mont Ventoux na een duel met Lance Armstrong voelt hij zich beledigd door de suggestie dat Armstrong hem liet winnen.

    Pantani heeft Armstrong niet nodig om hem een verwinning cadeau te doen!

    Marco Pantani

    "Pantani heeft Armstrong niet nodig om hem een overwinning cadeau te doen”, spreekt hij over zichzelf in de 3e persoon.

     

    Armstrong doet er op zijn beurt nog een schepje bovenop: “Het is jammer dat Elefantino (letterlijk: Dumbo, verwijzend naar Pantani’s grote oren) zijn ware aard toont."

     

    "Ik heb veel respect voor Marco. Het voelde aan als een geschenk op de Ventoux, maar nu voelt het aan als een vergissing om dat geschenk uit te delen. De voorbije dagen stellen zijn woorden en daden me erg teleur. Ik dacht dat hij meer klasse had."

    Nachten in Havana met Maradona

    De drugsverslaving van Pantani is intussen zo uit de hand gelopen dat het zijn hele leven begint te beheersen. Verhalen van ruzies, verkeersongevallen, vechtpartijen en nachtelijke uitspattingen worden een rode draad door het leven van de Italiaan.

     

    Psychiaters raden hem zelfs af om nog te koersen omdat de  stress van wedstrijden in combinatie met de door zijn veslaving opgewekte stemmingswisselingen z'n toestand nog verergeren.

     

    In 2003 slaat hij al deze waarschuwingen nog één keer in de wind wanneer hij na een jaar inactiviteit toch weer begint te koersen.  Na de Giro van 2003 en na een acute cocaïnevergiftiging met psychotische hallucinaties laat hij zich opnemen in een kliniek voor drugsgerelateerde persoonlijkheidsstoornissen.

     

    Maar ook hier vindt hij geen gemoedsrust en na omzwervingen in  Cuba, waar hij in het nachtleven niemand minder dan Diego Maradona leert kennen en waar hij de greep op de realiteit nog meer verliest, keert hij als een gebroken man naar Italië terug, waar hij op Valentijnsdag in een anonieme hotelkamer zal overlijden na een dodelijke cocktail van drugs en medicijnen.