• home
  • video
  • pas verschenen

    Peter Vandenbempt: "Vanhaezebrouck weet nu wie zijn vrienden zijn"

    Bij de fans van AA Gent is de liefde voor Hein Vanhaezebrouck groot.

    In Anderlecht is de coach ontslagen, bij AA Gent blijft hij in het zadel. "Met dank aan de voorzitter", weet Peter Vandenbempt. In Oostende is het dan weer springtij mét overstromingsgevaar, laat onze voetbalcommentator weten in zijn terugblik op het voetbalweekend.

    Met dank aan de voorzitter

    Er is de voorbije weken in Gent grote oppositie gevoerd tegen de trainer. Misschien is niet iedereen blij dat Hein Vanhaezebrouck toch weer stevig in het zadel zit.

    Dat hij er nog altijd is, heeft de coach vooral aan zijn voorzitter Ivan De Witte (foto) te danken. Die heeft natuurlijk ook wel een keer getwijfeld, maar hij is niet geplooid.

    De trainer is lang niet zo koppig gebleken als hij altijd wordt voorgesteld. Neen, hij heeft zijn manier van werken aangepast. Hij is ingegaan op een aantal vragen van de spelers om anders met de groep om te gaan. Op het veld heeft hij ook enkele wijzigingen doorgevoerd. Zijn attitude binnen de club is veranderd.

    Er is ook altijd de steun van de fans geweest. Gisteren ontrolden ze nog een spandoek om hun steun uit te drukken. Zo kan je als voorzitter ook iets langer volhouden.

    Vanhaezebrouck is niet dom. Het glimlachje in het interview na de match in Oostende was veelbetekenend. Hij vond het een leerrijke periode. Hij weet nu wie zijn vrienden zijn binnen de club.

    Springtij aan de kust

    Noch de trainer van Gent, noch de spelers, noch de mensen van het bestuur waren euforisch. Ze waren niet blind voor de kwaliteit van de prestatie aan de kust.

    KV Oostende - AA Gent (0-2) was een duel tussen twee ploegen die de voorbije jaren heerlijk hebben gevoetbald. Met de kwaliteit in hun spelerskern zouden ze dat vandaag nog moeten doen, maar gisteren was het ongelooflijk hoe slecht ze liepen te voetballen.

    Ze stonden stijf van de stress. Ze speelden zonder geloof, zonder vertrouwen. Voor de toeschouwers was het een beproeving om ernaar te kijken.

    Twee ploegen uit de kelder van het klassement hebben meestal weinig geluk. Gent had ietsje meer geluk dan Oostende. Daarom kan het vanaf vandaag weer voorzichtig, maar wel hoopvol vooruitkijken.

    Oostende blijft eenzaam en verlaten achter in de put. Een degradatiekandidaat zou ik Oostende nog niet noemen, maar met de verraderlijke bekermatch tegen Union en competitieduels tegen Genk, Kortrijk en Club voor de boeg is het toch springtij aan de kust mét overstromingsgevaar.

    Stuivenberg machteloos

    Genk is Anderlecht niet, maar de ongerustheid binnen de club is wel een feit. De spelers zetten een zwakke en lusteloze prestatie neer op Sint-Truiden. En voor het bestuur en de supporters is de derby net een heel belangrijke wedstrijd. Dat heeft er zwaar ingehakt.

    Dit moest een vruchtbaar jaar worden. Genk heeft geïnvesteerd in het behoud van spelers. De club sprak de ambitie over een plaats in de top 3 uit. Stiekem droomden ze van een nieuwe titel in hun 30e levensjaar.

    Ze wilden weer met jeugdspelers attractief voetbal spelen, maar dat lukt minder en minder. Er zit te weinig vuur, strijd en leiderschap in dat elftal. Ze proberen verzorgd voetbal te brengen, maar dat leidt voorlopig nergens toe.

    Zo kijkt men intern naar de coach. Na de brulboei Peter Maes was er de rust en de kalmte van Albert Stuivenberg (foto). Dat heet nu stilaan zijn manco te zijn. Hij zou een keer moeten brullen, moeten schoppen of op tafel moeten kloppen. Dat is zijn stijl niet.

    Hij heeft natuurlijk het grote voordeel dat hij door zijn bazen niet gezocht, maar gesteund wordt. Volgens Patrick Janssens legt zijn coach de schuld nooit bij zijn spelers. Na de nederlaag in Sint-Truiden hoorde ik de CEO toch zelf zeggen dat de spelers verkeerde keuzes maken. Als coach sta je dan redelijk machteloos.

    Peter Vandenbempt