• home
  • video
  • pas verschenen
  • win!
  • quiz & opvallend

    Keisse: "Wiggins was een voorbeeld als renner, maar ook als persoonlijkheid"

    Iljo Keisse droomde ervan volgend jaar aan de zijde van Bradley Wiggins de Gentse Zesdaagse te rijden. Maar dat zit er nu niet meer in. Toch heeft Keisse niets dan lof voor zijn gestopte collega. "Hij had de voetjes altijd op de grond. Ik zal hem missen."

    Iljo Keisse viel niet volledig uit de lucht toen hij het nieuws van het afscheid van Bradley Wiggins vernam. Maar toch.

    "Hij had aangekondigd dat hij in Gent zou stoppen, maar op het laatste moment krabbelde hij terug."

    "Na de zesdaagse kwam hij naar het café van mijn vader en zei hij dat hij volgend jaar zou terugkomen en dat hij dan graag met mij zou rijden. Ik zou dat een hele eer gevonden hebben. Maar blijkbaar heeft hij zich bedacht."

    "Toen ik hem vorige week op stage zag, vroeg ik hem nog of hij volgende winter ook andere zesdaagses zou rijden. Maar hij was niet tot een financiële overeenkomst gekomen. Hij heeft mij toen ook niet gezegd dat hij eigenlijk ging stoppen."

    "Het is jammer dat hij geen echt afscheid heeft gekregen. Een renner van zijn kaliber had dat wel verdiend. Zoals Cancellara er eentje kreeg in Gent."

    "Supersympathiek: de grote Britse sportman die ons café binnenstapt"

    Keisse probeert net als Wiggins de weg en de piste te combineren. De Brit is dan ook een voorbeeld voor hem. "Hij is opgegroeid als baanwielrenner en heeft op de piste alles bereikt wat er te bereiken valt."

    "Daarna heeft hij de switch gemaakt naar de weg en daar de Tour, het WK en de Olympische Spelen gewonnen (die laatste twee als tijdrijder). Dan is hij opnieuw teruggekeerd naar de baan en heeft hij daar nóg eens gewonnen."

    "Maar hij is niet alleen als renner een voorbeeld. Ook als persoonlijkheid. Hij had overal lak aan en dat sprak de mensen wel aan."

    Wiggins lijkt wel niet echt een warme collega. "Maar ik heb nooit problemen gehad met hem. Ik vond het bijvoorbeeld supersympathiek dat hij na de Zesdaagse van Gent nog een feestje is komen bouwen in het café van mijn vader, met zijn vrouw en zijn hele entourage."

    "Dat betekende heel veel voor mij en mijn vader en het typeert hem ook. Dat hij als grote Britse sportman gewoon een café in België binnenstapt. Hij had de voetjes altijd op de grond. Ik zal hem missen."