• home
  • video
  • pas verschenen

    Dedecker: "Atlanta was een van mijn grootste orgasmes"

    In de laatste aflevering van het derde seizoen van Karakters is Ben Crabbé op bezoek gegaan bij Jean-Marie Dedecker. De grootste successen boekte de voormalige judocoach met Ingrid "zijn zus" Berghmans en Ulla "zijn dochter" Werbrouck. Aan bondsbonzen had Dedecker lak: "Ze interesseerden me niet en dat liet ik ook merken."

    "Schrijf veel om tot rust te komen"

    Als judocoach heeft Jean-Marie Dedecker gegrossierd in medailles. Daarna dook hij de politiek in. Daar is hij niet ongeschonden uitgekomen, vorig jaar raakte hij niet meer verkozen.

    Anno 2015 is Dedecker tot rust gekomen. Of niet? "Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik dronken mag worden van een glas water", vertelt hij op zijn 63e aan Ben Crabbé.

    "Ik woon teruggetrokken in de natuur, achter de kustlijn. Die rust heb ik nodig. Ik schrijf veel van me af om tot rust te komen."

    "Ingrid en Ulla tegenover mekaar gezet"

    Zijn eerste glorieperiode als judocoach beleefde Jean-Marie Dedecker met Ingrid Berghmans, olympisch kampioene in 1988 (toen als demonstratiesport voor vrouwen). Daarna kwam het toptalent Ulla Werbrouck.

    "Ingrid was mijn zus, Ulla mijn dochter", vertelt Dedecker, die begin jaren 90 een verscheurende keuze moest maken. "Dat was een dilemma. Ik heb daarmee geworsteld. Dat vergeet ik nooit."

    "Ingrid wilde nog naar de Spelen van 1992 in Barcelona, maar ze was al een dertiger. En ze dacht aan kinderen kopen. Haar motivatie ebde weg."

    "Ik heb ze tegenover mekaar gezet. Ik liet ze kampen op de grond. En Ulla versloeg Ingrid. En ik zag aan Ingrid: het is voorbij."

    "Een van mijn grootste orgasmes"

    In 1996 kroont Ulla Werbrouck zich tot olympisch kampioene op de Spelen van Atlanta. "Een van de grootste orgasmes in mijn leven", grijnst Jean-Marie Dedecker bijna 20 jaar later. "Ik word nog emotioneel."

    "Het was de ultieme droom waar we jaren voor gewerkt hadden. Je kan drie keer wereldkampioen worden, maar olympisch kampioen vind ik uniek."

    "Voorzitter zo zat als een Zwitser"

    Jean-Marie Dedecker is geen hielenlikker, nooit geweest. En dan botste het wel eens met de judobond.

    "Ik had geen tijd voor de bobo's. Ze interesseerden me niet en dat liet ik ook merken", vertelt Dedecker.

    "Op het wereldkampioenschap judo van 1987 in West-Duitsland hebben we de voorzitter niet gezien. Hij zat vier dagen in de bar, zo zat als een Zwitser."

    "Ik had daar geen tijd voor. Ik was olympische kampioenen aan het bouwen. Met pietluttigheden kon ik me niet bezighouden."

    "Na het EK van 1997 was het over"

    In 1997 organiseerde Jean-Marie Dedecker het Europees kampioenschap in Oostende, een groot succes voor de Belgische judoka's. Zij veroverden drie bronzen én zes gouden medailles. "Dat record staat nog altijd", weet Dedecker.

    "Na het EK was het over", besefte hij. "Ik kreeg een aanbod uit Engeland. Voor Ulla Werbrouck ben ik daar niet op ingegaan."

    "Ze vond dat ik haar niet in de steek kon laten. Ik zou bij de Engelsen haar grote concurrente Kate Howey trainen. Achteraf beschouwd heb ik toen de foute beslissing genomen. Ook omdat het aanbod op een moeilijk moment in mijn leven kwam."