• home
  • video
  • pas verschenen

    Motorcrosser Roelants: "Ik probeer allerlei sporten uit"

    Joël Roelants zit sinds juni in een rolstoel: "Ik denk positief!"

    2014 was een rampjaar voor Joël Roelants. De 25-jarige motorcrosser raakte in juni vanaf de borst verlamd bij een val in de Grote Prijs van Italië. Sportweekend zocht hem op en trof een positieve jongeman aan: "Ik kies ervoor om gelukkig te zijn." Bekijk hieronder het integrale interview of de opvallendste passages.

    Over zijn ongeval: "Ik wist perfect wat er gebeurd was"

    Op 14 juni breekt Joël Roelants zijn zevende en achtste ruggenwervel bij een val in de kwalificaties van de GP van Italië

    "Ik heb gekozen voor gelukkig zijn"

    Roelants raakt blijvend verlamd vanaf de borst, maar past zich heel snel aan aan zijn nieuwe situatie. "Ik ben niet negatief ingesteld. Ik ben een positief iemand. Vier uur na de operatie heb ik de knop omgedraaid en gekozen om voor mijn geluk te gaan."

    "Handbike, basketbal, badminton, tafeltennis, skiën, ..."

    Roelants focust niet op wat hij niet meer kan ("Het ergste vind ik dat ik niet meer kan crossen en sporten, zoals lopen), maar op wat hij wel nog kan.

    "Ik wil mij niet meteen vastpinnen op één sport, dan ben ik bang dat ik veel zal missen. Ik test eerst verschillende sporten uit: gewoon handbiken, in het bos handbiken, "lopen" met de rolstoel, basketballen, badmintonnen, tafeltennissen. Ik wil ook mijn motor laten aanpassen en ga nog skiën en wakeboarden. Dan zie ik wel wat ik leuk vind en waarmee ik iets kan doen."

    "Heb niet kunnen laten zien wat er zat aan te komen"

    Roelants werkte gestaag aan zijn carrière. Hij maakte dit jaar de overstap van de MX2 naar de MX1. "In 2012 had ik een goed jaar, in 2013 had ik heel veel blessures. In 2014 ging het weer de goeie kant op, ik was er 24 uur per dag mee bezig, tot ik dit tegenkwam."

    "Het ergste is dat ik niet heb kunnen laten zien wat ik voelde dat er nog zat aan te komen."

    "Heb zelf mijn familie moeten oppeppen"

    Gek genoeg was het Roelants die zijn familie moest oppeppen, eerder dan andersom. "Mijn familie had het in het begin moeilijker dan ik. Ze kwamen huilend binnen, maar gingen dankzij mijn grapjes lachend naar buiten. Ik zei altijd: "Het komt allemaal goed" en ze zien nu dat dat aan het gebeuren is."

    Integrale interview met Joël Roelants