• home
  • video
  • pas verschenen
  • win!
  • quiz & opvallend

    Brit Brownlee pakt triatlongoud voor eigen volk

    Brownlee en Gomez bereiken volledig uitgeput de finish.

    De Brit Alistair Brownlee heeft zich onsterfelijk gemaakt door voor een massa volk in Hyde Park de olympische triatlon te winnen. Zijn broer Jonathan pakte het brons. Simon De Cuyper werd 26e.

    De broers Brownlee waren de topfavorieten en hun start was prima. De Tsjech Varga kwam wel als eerste uit het water na 1,5 kilometer, maar Alistair en Jonathan Brownlee volgden op een handvol seconden. De Cuyper verloor 1'02" tijdens het zwemmen.

    Tijdens de 43 kilometer fietsen ontstond er een grote kopgroep van 22 atleten. Simon Whitfield, de olympische kampioen van Sydney, was er toen al niet meer bij. De Canadees ging vlak na de wisselzone tegen het asfalt en gaf op.

    De Cuyper nestelde zich in een achtervolgende groep die de hele fietsproef op zo'n anderhalve minuut bleef hangen van de 22 leiders.

    Na het fietsen kwamen de broers Brownlee als eerste uit de wisselzone, met de Spanjaard Javier Gomez in hun zog. Alistair Brownlee bleek al snel de sterkste en zowel Gomez als broer Jonathan kraakten onder het moordende tempo.

    Jonathan Brownlee moest er als eerste af. Bovendien kreeg hij nog een tijdsstraf van 15 seconden door een fout in de wisselzone. Dat belette hem echter niet om nog brons te pakken, achter zijn broer Alistair en Javier Gomez. Op 3'35" van de winnaar kwam Simon De Cuyper als 26e over de streep.

    De Cuyper: "Het was een heel zware en snelle race"

    Simon De Cuyper droomde voor de Spelen van een plaats in de top 16, maar hij moest vrede nemen met de 26e plaats. "Ik ben zeker niet ontgoocheld. Het was een heel zware en snelle race. Ik heb echt alles gegeven", zegt De Cuyper.

    "In het zwemmen heb ik boven mijn niveau gepresteerd. Dat is leuk, want het is mijn minst sterke discipline en het was hét aandachtspunt in mijn voorbereiding."

    "In het fietsen hebben we met ons groepje geprobeerd het gat naar de leiders te dichten. Ik denk dat we constant 44 kilometer per uur reden, maar ook vooraan ging het heel snel. In het lopen heb ik nog enkele jongens achter mij kunnen laten. Dat stemt me ook wel tevreden, want ik ben geen superloper."

    "Wat ik vandaag meegemaakt heb, motiveert mij nog meer om keihard te werken de komende jaren. Ik heb nog veel progressiemarge. Uiteindelijk is dit nog maar mijn eerste jaar op topniveau. Ik wil stap voor stap gaan. Op dat vlak ben ik met mijn team goed bezig."