Leukemans (38) stopt met koersen: "Had een beter afscheid verdiend"

ma 28/12/2015 - 11:31 Zoek volgend jaar niet meer naar Björn Leukemans in het wielerpeloton. De 38-jarige renner hangt zijn fiets aan de haak, nadat Wanty-Groupe Gobert zijn contract niet verlengd had.

Björn Leukemans reed de laatste twee jaar in het shirt van Wanty-Groupe Gobert, dat voor hem geen contract meer in de aanbieding had voor 2016.

"Omdat zijn salaris te zwaar drukte op de begroting van de ploeg", klonk het bij Wanty-Groupe Gobert. Leukemans had 31 december als deadline gesteld, maar was niet van plan om te bedelen voor een contract.

De 38-jarige ervaren rot had nochtans een puik najaar bij elkaar gefietst, met zeges in de Ronde van Limburg, de GP Jef Scherens en de GP Stad Geraardsbergen. 

Leukemans had zelfs beslist om er nog een jaartje bij te doen, maar het mag dus niet zijn.

Als renner kwam Leukemans vooral boven water drijven in de klassiekers, waar hij zowel in Parijs-Roubaix (2007) als de Ronde van Vlaanderen (2010) vierde eindigde. Op het WK 2012 hielp hij Gilbert aan de wereldtitel op de Cauberg.

Leukemans: "Ik stop met een wrang gevoel"

"Ik had een beter afscheid verdiend", reageerde Leukemans op een persconferentie. "Ik had heel graag nog gekoerst in 2016, maar bepaalde personen hebben daar anders over beslist."

"Bij Wanty-Groupe Gobert is er geen voorstel gekomen. Ik stop met een wrang gevoel, want ik het liever allemaal wat meer in eigen handen gehad."

"Zowel in de Waalse als in de Vlaamse wedstrijden kon ik goed uit de voeten, maar enkel winnen telt. En spijtig genoeg is me dat nooit gelukt in een klassieker."

"Ik mocht ook zes keer mee naar het WK en twee keer kwamen we met een wereldkampioen naar huis. Of het WK 2012 (in dienst van wereldkampioen Gilbert, red) mijns strafste prestatie was? Nee, ik deed gewoon mijn werk."

"Parijs-Roubaix 2011 schrijf ik dan hoger aan. Ik reed toen op vier verschillende fietsen, reed drie keer lek, viel drie keer, reed terug naar de kopgroep, viel aan en reed dan weer lek."

Op de dopingsoap kijkt hij met gemengde gevoelens terug. "Zoiets is nooit leuk. Ik ben pas daarna voor 200% beginnen te leven voor mijn vak, toen ik 31 was. Eigenlijk mocht dat iets vroeger gebeurd zijn."