Arsenal en Wenger leven nog (een beetje): "De Europa League en de Carabao Cup winnen"

vr 12/01/2018 - 12:02 Alle alarmbellen gingen vorig weekend af bij Arsenal. De club van Arsène Wenger kan via de competitie een CL-ticket al bijna vergeten en sinds vorige zondag is ook de FA Cup foetsie. Wenger staat onder druk. Alweer. Stef Wijnants ziet toch nog een sprankeltje hoop.

Misrekening in de FA Cup

Zijn gezicht staat wel vaker op onweer maar na de 4-2-nederlaag op het veld van tweedeklasser Nottingham Forest kwam je toch maar beter niet in de buurt van de Arsène Wenger. Sinds 1996 zwaait de Fransman nu al de sportieve plak bij Arsenal en nog nooit is zijn ploeg zo vroeg uitgeschakeld in de FA Cup. Wenger en de Cup Final dat is immers een bijzonder goed huwelijk. Zeven keer won hij de Engelse beker, drie keer in de laatste vier jaar. Een record.

Nochtans maakte Wenger zondag zelf een misrekening. Hij stuurde 9 wisselspelers het veld op in Nottingham met de gedachte dat zij de nummer 12 van de Championship wel opzij konden zetten. Wenger liet heel wat basispionnen rusten met het oog op de heenmatch van de halve finale van de League Cup.

Arsenal hield op Stamford Bridge stand (0-0) en kan over 10 dagen in eigen huis een ticket voor de finale afdwingen. Wenger weet nu evenwel dat zijn back-ups niet het talent en de power hebben om hoog te scoren. Weg dus de FA cup.

De Carabao Cup is een echte prijs

De League Cup, in Engeland de Carabao Cup genoemd, dat is een troostprijs? Het is natuurlijk geen Premier League-titel, maar over de plas is die trofee ook geen niemendalletje. Met financiële hemelbestormers als de Manchester City en United of Chelsea en het snelle voetbal van Tottenham en Liverpool zijn de kandidaten voor de trofee legio.

Elke club investeert jaarlijks honderden miljoenen euro’s om een prijs te pakken en helaas kan er maar één kampioen worden. Die is met Manchester City bovendien al enige tijd gekend en dus krijgen die andere trofeeën voor alle clubs een upgrade. Een seizoen wordt liefst niet zonder een prijs afgesloten. De redenen van Wenger om zijn beste spelers in de League Cup in te zetten, waren dus wel nobel.

Arsenal is een bekerploeg

Arsenal is sinds 2004 geen kampioen meer geworden, maar behalve de grote rijken Manchester United, Manchester City en Chelsea en het sprookje van Leicester heeft niemand de oppergaai kunnen pakken. Liverpool bijvoorbeeld wacht al sinds 1990 op een titel, Tottenham sinds 1961.

Maar Arsenal is sinds Wenger wel de succesvolste bekerploeg en speelde maar liefst 17 jaar onafgebroken Champions League. In de Engelse pers wordt hier en daar gesuggereerd dat Arsenal op het achterplan is verzeild, maar die conclusie is dus toch wat kort door de bocht.
 

Waarom zou de Europa League een troostprijs zijn?

Maar goed loopt het natuurlijk niet. Geen FA cup dus dit jaar en in de Premier League ligt Arsenal al 5 punten achter op het nummer 4 in de stand. Om alsnog een Champions League-ticket te bemachtigen, moeten ze niet voorbij Watford, Stoke of Bournemouth, maar voorbij twee van de andere grote vijf. Elk puntenverlies is dan ook uit den boze.

Toch kan Arsenal nog twee hoofdvogels afschieten: de League cup, al moet het daarvoor nog winnen tegen Chelsea en dan waarschijnlijk tegen Manchester City, en de Europa League.

Als je weet dat José Mourinho met een brede smile uitpakte toen Manchester United vorig seizoen de tweede Europese beker won, waarom zou Wenger dat dan als een troostprijs moeten beschouwen?
 

Wenger lijkt soms paranoia

Wenger loopt evenwel al maanden gespannen rond. Een goede verliezer is de Fransman nooit geweest en zijn aanvaringen met andere coaches, met als koploper Mourinho, zijn niet te tellen. Af en toe schiet hij ook uit zijn krammen op de scheidrechters en vertoont zijn gedrag vormen van paranoia.

Zo moet hij momenteel in de tribune zitten omdat hij scheidsrechter Mike Dean in de catacomben van West Bromwich Albion de levieten heeft gelezen en vooral omdat hij in de pers suggereerde dat er andere belangen speelden bij de ref om tegen Arsenal te fluiten.Daar kan de Engelse bond niet om lachen.

Wat met Alexis Sanchez?

Wenger heeft ook nog andere katten te geselen. Een van de reden waarom het in de Premier League niet loopt, is de onzekerheid over het contract van de twee vedetten: Alexis Sanchez en Mesut Ozil. Beide spelers zijn aan het eind van dit seizoen einde contract en kunnen dus gratis de poorten van het Emirates-stadium buitenwandelen.

Vooral bij Sanchez, toch de smaakmaker van de voorbije seizoenen, is dat geen klein euvel. De Chileen stond in de zomer al dicht bij een overgang naar Manchester City en howel de Premier League-buit daar al binnen is, is Guardiola bereid om 20 miljoen pond op tafel te leggen voor een speler die over vijf maanden gratis mag vertrekken.

Op haast elke persconferentie krijgt Wenger vragen over Sanchez. “Klopt het dat hij zich niet meer voldoende inzet? Zit hij nog met zijn gedachten bij Arsenal? Zat hij op de bank wegens transferperikelen?“ De blikken van de Fransman zouden de vragenstellers kunnen doden.
 

Wenger is het spelletje niet beu, wel de ratrace

Bijna 8000 dagen staat Wenger nu in de spotlights bij Arsenal. De snelle evoluties heeft hij allemaal overleefd, maar zijn zin voor realisme is hij nog niet kwijt. “We zijn in een individualistische maatschappij terechtgekomen die veeleisend is en vol met opinies zit. Het respect van 20 jaar geleden voor de mens en zijn beslissing staat onder druk. Elke beslissing lijkt haast verdacht en wordt in vraag gesteld. In het voetbal zou de trainer de waarden van stabiliteit moeten uitdragen en dat vormt een groot probleem “

Arsène Wenger wordt dit jaar 68 en is het spelletje nog niet beu, maar de voortdurende ratrace, de zelfzucht van de spelers, de graaicultuur van de managers en het gevecht tegen ongelimiteerde budgetten voedt het gerucht dat de meest succesvolle coach aller tijden bij Arsenal er wel eens de brui aan zou kunnen geven. Maar eerst nog de League Cup winnen en de Europa League.